İran’a yönelik saldırılar, gençlerin gündeminde: Savaş en çok geleceğimizi etkiliyor

Ortadoğu’da yükselen savaş gerilimi yalnızca bölge ülkelerini değil, Türkiye’deki gençliği de doğrudan ilgilendiriyor. ABD ve İsrail’in İran’a yönelik saldırıları emperyalist güçler arasındaki rekabetin yeni bir evresine işaret ederken; bu sürecin ekonomik ve siyasal yansımaları Türkiye’de özellikle üniversite gençliği tarafından yakından takip ediliyor.

Derinleşen ekonomik kriz, artan “savunma harcamaları” ve geleceksizlik kaygısı, savaş gündemiyle birlikte gençlerin hayatında somut bir karşılık buluyor. Bu tablo karşısında Ankara Üniversitesi öğrencileri yalnızca dış politikadaki gelişmeleri değil, Türkiye’nin bu denklemdeki konumunu ve gençliğin rolünü de tartışıyor. Savaş politikalarının bütçe önceliklerini nasıl şekillendirdiği, NATO bağımlılığı, demokrasi ve barış söylemlerinin inandırıcılığı öğrenciler arasında tartışılıyor. Çeşitli fakültelerden öğrencilerin çoğunluğu ABD’nin saldırılara gerekçe gösterdiği “demokrasi” ve “barış” söylemlerinin samimi olmadığını belirtiyor.

"Güvenlik söylemi, eğitim ve sosyal haklardan kısıtlama anlamına geliyor"

Türkiye’de derinleşen ekonomik krizin ve İran’a yönelik saldırılarla birleşince Türkiye gençliğine etkisine dair öğrenciler, eğitime ayrılan paya dikkat çekti. Öğrenciler, bütçenin eğitimde sınırlı kalmasına karşılık “savunma harcamaları”nın artmasını bütçe önceliklerinin “güvenlik” alanına kaydırılması olarak değerlendirdi. İktidar sözcülerinin İran savaşının olası etkisine dair yaptığı açıklamalarda “savaş ve güvenlik” vurgularını sorduğumuzda öğrenciler, ekonomik krizin yarattığı toplumsal baskıyı arka plana iten bir işlev kullanıldığında ortaklaşıyor. Öğrenciler, “Bu kamuoyunun dikkatini geçim sorunlarından uzaklaştırmak için sürekli kullanılan bir araç” yorumunu yaptılar. Savaş tartışmasında en öne çıkan başlıklar ise eğitim, barınma ve sosyal haklardan kesinti oluyor. Gençlik açısından bu tablo, büyüyen bir geleceksizlik ve umutsuzluk duygusunu beraberinde getiriyor.

Türkiye’yi nasıl etkiler?

Öğrencilere göre bölgedeki gerilimin Türkiye’ye yansımaması mümkün değil. Olası bir savaşa dahil olma halinde ise yalnızca askeri değil; ekonomik açıdan, geçim koşulları ve günlük hayat üzerinde de sonuçlar doğurabilir. Ancak mesele yalnızca “Ne kadar etkileniriz?” sorusuyla sınırlı değil. Öğrenciler bu noktada, ise Türkiye’nin emperyalist sistem içindeki “bağımlı konumu”na dikkat çekiyor. “Bu yapı değişmedikçe savaş gerilimleri ve krizlerin bedelinin halka yansıması devam edecek” görüşü genel eğilim.

Gençlik, izleyici mi, öznesi mi?

Ankara Üniversitesi öğrencilerine bu süreçte nasıl bir rol üstlenmeleri gerektiğini sorduğumuzda, yanıtlar farklı ifadeler taşısa da ortak bir noktada buluşuyor: “Pasif kalmamak ve tutum alıp müdahil olmak.” Bir öğrenci, gençlerin tavır almasının zorunlu olduğunu söyleyerek, “Bu ancak toplum bilinçlendirilse ve birlikte hareket ederse mümkün olur” diyor. Medya ve basın üzerindeki baskıları hatırlatan öğrenci “Bu baskılar gençleri çoğu zaman ‘izleyici’ pozisyonunda olmaktan bile uzak tutuyor. Önce söz söyleyebileceğimiz bir alan yaratılmalı” diyerek birlik vurgusunda bulunuyor.

"Halkın bilinçlenmesi lazım"

Bir başka öğrenci ise daha net: “Tarafsız kalmak emperyalizmle iş tutmaktır.” Ona göre öğrencilerin görevi, kendi sınıfsal konumlarının farkında olarak emekçi halkın yanında saf tutarak mücadeleyi büyütmektir. “Halkın bilinçlenmesi de bu sorumluluğun parçası” diye ekliyor.

"Uzun vadede sürecin sonuçlarını yaşayacağız"

Bir diğer değerlendirme ise gençliğin uzun vadeli çıkarlarına odaklanarak, “İzleyici kalmamalıyız. Uzun vadede bu sürecin sonuçlarını en çok biz yaşayacağız” diyor. Gündemi takip etmenin, eleştirel düşünmenin ve geleceğe dair söz söyleme ısrarını sürdürmenin hayati önem taşıdığında vurgu yapıyor.
Çözüme giden yollar konusunda ton farkları olsa da tartışmalarımızın vardığı ortak sonuçlar var. Ankara Üniversitesinde görüştüğümüz öğrenciler, gençliğin edilgen bir “seyirci” olmadığını; savaşın ekonomik ve siyasal bedelini ödeyen bir kuşak olarak barış ve bağımsızlık ekseninde arayış içinde olduğunu gösteriyor. Görüşmelerimiz, şu talepler etrafında ortaklaşıldığını ortaya koyuyor: Türkiye’nin NATO bağımlılığından kurtulması, savaş politikalarına ayrılan bütçenin eğitime, sağlığa ve gençliğin geleceğine yönlendirilmesi.”