‘Sonuçların faturası işçilere kesilecek’

Ankara – Ortadoğu’da yaşanan son gelişmelere dair OSTİM’de çalışan MESEM’liler, genç işçiler ve ustalarla konuştuk. İşçiler ya gündemi takip edemediklerini söylüyor, yaşananların kendileriyle ilgisini görmüyor ya da gelişmelere kaygıyla yaklaştıklarını ifade ediyor. Konuştuğumuz MESEM’li gençlere, “Suriye’de ve Ortadoğu’da yaşananları takip edebildiniz mi? Ne düşünüyorsunuz?” sorularını yönelttiğimizde cevaplar benzer oluyor. “Yok abi, ne yapayım ben Suriye’yi…”, “Biraz haberim var ama çok bakamadım, işten gece 11’de çıkıyorum” gibi cümleler ilk söylenenler. Kendilerini yakından ilgilendirse de hemen yanı başımızda olan biten onlarca gelişmeyi genç işçiler, “Türk bayrağının indirilmesi” sınırlılığında takip edebiliyor.

Oysa ABD’nin, içine Türkiye’yi de sürüklediği bölgedeki emperyalist planlar her geçen gün daha fazla şiddet saçıyor; sanayi bölgelerinde gençler ise şu sıralar “Ücret ayı, patronun gözüne girebileyim” diye gece geç saatlere kadar mesaide. Aynı vakitlerde ABD, Çin ile rekabetinde alan kazanma ve bölgenin kaynaklarını paraya çevirme planlarını uygularken bölgede yaşayan halklar katlediliyor, yoksulluğa mahkum ediliyor. Ortadoğu’yu ve çevremizi saran gerçek terör, emperyalizm. Ücretinden çalışma saatine kadar işçilerin yaşamını cehenneme çevirirken, işçiler bu gündemleri ne için yaşıyor?

Ele geçir, ‘Entegre et’, dilediğince sömür

35 yaşında konuştuğumuz bir CNC ustası şöyle diyor: “ABD, Ortadoğu’da tüm ipleri eline almak için aylardır uğraşıyor. Şimdi İran’da yaşananlar da bunun bir parçası. İsrail’in güdümünde bir iktidar getirmek istiyorlar oraya. Her şey tam olarak da biz işçilerle alakalı, ne sonucu yaşanacaksa bunları biz yaşayacağız.”

Plan ortada: Ele geçir, “Entegre et”, dilediğince sömür. Ancak bütün bu gelişmelerin sonucunu işçiler ve emekçiler yaşayacakken, işçilerin hiçbir söz hakkı yok. Konuştuğumuz usta tam bu noktada, “Bu iktidar başımızdayken bizim bu belalardan kurtulma şansımız yok” diyerek tepkisini gösteriyor.

16 yaşındaki Iraklı bir çocuk işçiyle de İran’daki halkın protestolarını konuşuyoruz. Başlangıçta çok anlamıyor neler olup bittiğini. Sonra aklına o gün televizyonda gördüğü bir haber geliyor: “İran, İsrail ile anlaşmış abi, olan bize oluyor” diyor. Neler geliştiğini biraz anlayınca, İran halkının mücadelesini kastederek, “Mahallede arkadaşlarıma anlatacağım abi” diyor heyecanla. Halklara yönelmiş bu saldırılar karşısındaki toplumsal tepkileri daha fazla konuşma, birbiriyle paylaşma isteği onda belirginleşiyor.

Barış, en çok da işçiler için

35 yaşındaki CNC ustasıyla Suriye’de yaşanan son gelişmeleri de konuşuyoruz: “Belliydi böyle olacağı bu sürecin, iyi de oldu bence. Bugüne kadar o kadar şehit verdik. Onların kanı yerde kalmamalı. Hani bitmişti bu terör? 5-10 kişi kalmıştı dağda.”

Barışın olmamasının, daha fazla emekçi çocuğunun savaşta hayatını kaybetmesi demek olduğu gerçeği bir anda silikleşiyor. Sürecin baltalanmasının halklar dışında kimlere faydasının olacağı ise ayan beyan ortaya çıkıyor.

(Evrensel)