Biga’da 35 yıldır süren zorlu yaşam

Şêxani Aşiretinden Mardin’in Akbağ köyünde (Akres) yaşayan 15 hanelik Arslanlı ailesi de kan davası nedeni ile yaşadıkları kenti terk etmek zorunda kalan ailelerden sadece biri. Kan davasının getirmiş olduğu zorluklara ve yaşanan dramlara daha fazla dayanamayan Arslan ailesi 1976 yılında, Çanakkale’nin Biga ilçesine topluca göç etmek zorunda kaldı.
Orman Müdürlüğü’nde çam fidanı dikerek yaşamlarını sürdürmeye çalışan ailelerin buraya yerleşmeleri de hiç kolay olmamış. Gittikleri her yerde “Kürt oldukları” için horlanan aileler, kan davasından kaçarken Çanakkale’de de “Kürt düşmanlığı” ile karşı karşıya kalmış. Köy köy gezip yerleşmek için mekan aramaktan yorulan aileler, en son Biga’nın Çınardere Mevkii’ndeki orman barakalarına yerleşir. Arslan ailesi, Biga’ya bağlı Çakırlı köyünün 100 metre ötesinde bulunan barakalarda zor koşullar altında yaşam mücadelesi veriyor.

OY KARŞILIĞI ELEKTRİK

Birçok zorlukla karşılaştıklarını ve burada sürekli dışlandıklarını ifade eden Şerif Arslan, “1976’da geldiğimizde bize elektrik vermediler. Ancak, 10 yıl önce muhtarla bir anlaşma yaptık. Oylarımızı muhtara verme karşılığında bize elektrik verebileceğini söyledi. 23 yıl boyunca elektriksiz, susuz yaşadık. Çünkü bizi burada istemiyorlardı” dedi.
Arslan, muhtarla yaptıkları anlaşma sonucu bir musluktan su alabildiklerini söyledi.

Yaşanan keyfi uygulamaları da değinen Arslan, “15 hanelik bir köy olarak görünüyoruz. Faturalarımız evimizin içine kadar geliyor. Ama istedikleri zaman köy olarak algılıyorlar, istemedikleri zaman köy olarak algılamıyorlar” diyerek yaşanan adaletsizliğe dikkat çekti.

Emine Arslan, “Karanlık çökünce hayat duruyordu” diyerek, kadınların yaşadığı sıkıntıları anlatıyor. (Çanakkale\DİHA)