Babamla Maltepe’de bir gün

Babamla Maltepe’de bir gün

Adalet mitingi de bana ilkleri yaşattı. Bir kız çocuğunun gözüyle yaşadıklarımın bir kısmını yazdım. 

Bediş DEMİR
Çayırova/GEBZE

Okullar tatile girmiş, telaşım bir süreliğine azalmıştı. Kuzenim bize gelmişti. Birlikte sohbet ediyorduk. Annem mutfaktan ikide bir “Gel bana yardım et!” diyordu ve gidip annemin dediklerini bir çırpıda yapıp tekrar geri dönüyordum. Annemle yengem kendi aralarında acaba miting nasıl geçer diye konuşuyorlardı, ben de arada bir kulak misafiri oluyordum. Bir ara babam belki yarın hepimiz Adalet mitingine gideriz dedi. Çok heyecanlandım. Babamı gün içerisinde hep görmeme rağmen gariptir ki babamla hiç gezmeye çıkmıyoruz Uzun zamandır bunu söylüyorum baba ne olur seninle dışarıya çıkıp biraz dolaşalım, babam da çok istemesine rağmen işlerinden dolayı mümkün olmuyordu bu. İşte tam da zamanı babamla kol kola girip, saçlarımı şöyle bir savurup gezmeye gideceğim. Ertesi gün sanki dün konuşulanlar unutulmuş gibiydi, ben de diğer günler gibi yine işleri var, üstelemenin bir anlamı yok dedim. Pazar günü tam öğle saati babam hadi Maltepe’ye dedi ve kulaklarıma inanamadım. Babam, sende gel kızım, dedi. Babamla bir arada olmak mı , yoksa iki gün önce bizim buradan da geçen Adalet yürüyüşçülerinin yanında olmak mı daha heyecan verici bütün duygularım birbirine karıştı. Toplanma yerine gittik, 3 büyük, yeni araç getirmişlerdi. Gitmek isteyenlerin sayısı araçlara göre çok daha fazlaydı, ne yapıp edip kendimizi araca attık iki koltuğa 3 kişi oturduk. Aracın içi serin, ellerimizde soğuk sular,, yollarda trafik yok; öğleden sonra saat 3’te miting alanına giden yolun başına kadar gelmiştik. Araçtan indik ve yürüyüş kolu oluşturduk. Bunların hepsi benim için çok yeniydi. İlk kez böyle bir yürüyüşe katıldım ve hemen yürüyüşü kameraya almaya başladım. Yoldan geçenler bize bağırıyorlardı, iki tane genç uzaktan Allahu Ekber diye bağırdılar. Birkaç kez tekrarladılar ve kaybolup gittiler. Ben bazen çekim yapacağım diye ileri ya da geri kalıyordum ama hep babamın kolundaydım. Bu benim için ilkti ilk defa bu kadar kişiyi bir arada görmüştüm. Hiç kimse birbirini tanımıyor ama birbirlerine bir bakışları vardı ki sanırsın akrabalar, herkes birbirine güler yüzlüydü. Bu çok alışılagelmiş bir şey değildi çünkü genelde etrafıma baktığımda birbirine nefretle bakan gözler vardı, kimse kimseyle artık ne konuşmak istiyor ne de görmek. Bayağı bir yürüdük ve en sonunda mitingin alanına gelmiştik Ben etrafı süzüyordum çünkü ilk defa Maltepe’ye gelmiştim. Babam omuzuma elini attı ve “Hadi gel bir çay içelim” dedi. Bir kafeye girdik o kadar kalabalıktı ki iğne atsan yere düşmezdi. Etrafımıza oturacak bir yer için bakıyorduk. Allahtan birileri kalktı da hemen biz oturduk. Babam ile yengem çay içelim dediler. Onlar çaylarını içerken ben de suyumla yetindim ve tekrar merak dolu bakışlarımla etrafı süzdüm. Kısa bir sohbet ettik, soluklandık ve miting alanına doğru ilerlemeye başladık. Ben ortamın büyüsüne o kadar kapıldım ki babamları arkamda bırakıp hızlı hızlı yürüyordum ve onları yanımda göremeyince her defasında durup onları bekliyordum. En sonunda miting yerine geldik ve orası da hınca hınç doluydu. Hemen kendimize bir yer bulduk ve miting başladı. Herkes slogan atıyordu, ben ise bu güzel manzarayı gözlemliyordum. Mitingden erken çıkmamız gerekiyordu ve erkenden çıktık. Geri dönüşümüzde çok uzun sürdü. Adalet yürüyüşü de, Adalet mitingi de bana ilkleri yaşattı Bir kız çocuğunun gözüyle yaşadıklarımın bir kısmını yazdım. 

www.evrensel.net

0 yorum yapılmış

    Yorum yapın

    Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.