03 Temmuz 2019 11:51

Sivas’tan dolayı mahkum oluşum

Paylaş

1992 Temmmuz’unda Sivas’a gidecektim, yayınevinde yine bir sorun çıktığı için gidemedim. 2 Temmuz’da Kuzguncuk’ta Tektaş Ağaoğlu’nu ziyarete gittiğimde, orada radyodan aldık haberi.

Aynı Marquez’in “Kırmızı Pazartesi” si gibi, cinayet ben geliyorum diyerek teammüden işlendi.

6-7 Eylül 1955 İstanbul pogromu gibi.

Ya da Hrant Dink cinayeti gibi.

Devlet yine ortadan kaybolmuştu.

Aslında atılan kirli savaşın ateş fişeği idi.

Alevi halkı özgürlük hareketine meyletmeye başlamıştı.

Önü kesilmeliydi. Yeniden halklar arasına şüphe bulutu sokulmalıydı.

Barış süreci Özal’ın ölümünden sonra belirsizliğe girmiş, Bingöl’de şaibeli 33 silahsız askerin katledilmesi ile çökmüştü.

Ama daha fazlası gerekliydi. Malum çevreler yine hareketlendi. “Aydınlık” gazetesi”, Salman Rüşti olayını deşmeye başladı.

Peki, hadi onlar deşti, o zaman da misyonları, 1977 1 Mayıs kıyımından dolayı biliniyordu. Müslüman Kardeşlerimiz, niye Ayetullah Humeyni’nin fetvasını bayrak yaptı? 

Yahu, Irak’ta, Suriye’de birbirlerinin kanına doymayanlar. Salman Rüşti deyince birleşiverdiler.

2 Temmuz’da devlet, ordusu ile polisi ile, istihbaratı ile namevcuttu.

Yer yarılmış da yok olmuştu. 

Devlet, Madımak Oteli ateşe verilirken, sakin sakin öküz trene bakar gibi bakıyordu.

Ankara’ya telefonlar yağıyordu SHP’ye, İnönü’ye. O da yırtınıyordu. Ama kim takar onları.

Zaten bir süre sonra, Kirli Savaşın başlamasını midesine sindiremeyen İnönü JR. istifa edecekti.

Ve Madımak’ın misillemesi, yine şaibeli biçimde sola hasmani bir tavrı olmayan Başbağlar köyü kıyımı ile yapılacaktı.

Coğrafyanın tarihi Sünni/Alevi güvenmezliği yeniden yeşermişti. 

İlk etapta HADEP milletvekillerinin, şimdiki gibi dokunulmazlıkları kaldırılıp, tutuklanacaklardı. 

Zaten bu senaryonun sonu İstanbu’da 1995’in tam 12 Martında Gazi Mahallesi kıyımı, 1996 Haziranında Ankara’da HADEP kongresinde bayrak provokasyonu (oradaydım), HADEP yönetiminin tutuklanması (ANZ de gıyabında), ardından da 1996 Kasımında Susurluk kazası ile son bulacaktı. Arada 28 Şubat’a kadar kısa bir tenessüf verilecekti, kendi iç dalaşları nedeniyle.

Hedef Aziz Nesin’di ama, bir mucize kabilinden itfaiye tarafından kurtarılan Aziz Nesin olacaktı. Kimi kurtardıkları anlaşılınca itfaiye tarafından tekmelense bile.

Eğer gerçekten mümin olsalar, Allahı hak teala neden Aziz Nesin’i öldürmelerine izin vermedi diye düşünmeleri gerekmez miydi?  37 masumun ölümüne neden oldukları için bir gün vicdan azabı çektiler mi acaba?

DGM de Aziz Nesin’i, “tahrikçi”, asıl suçlu bulup, kıyım sanıklarına düşük cezalar vermez mi? Solculara, Kürtlere müebbet yağdırırken?

Ama ancak 28 Şubat rüzgarı estirilince, şanlı Yargıtayımız, bu “hoşgörülü” ceza kararını bozdu.

Bozdu da, benim açımdan bir işe yaramadı. 2 Temmuz kıyımından dolayı ben mahkum oldum!

DGM kararını eleştiren yazımdan dolayı, hakkımda “mahkemeyi etkilemeye kalkmaktan” dolayı “aranmaya” başlamışım. Tebligat da her ne hikmetse, bombalanan gazetemize yapılıyormuş. Yangın yerine tebligat. Ama bu bana tebliğ edilmediği için 2 yıl, “ifadesi alınmak üzere gözaltı” kararı alındığı için aranır vaziyete düşmüşüm.

Ama hak etmiştim bu cezayı, Yargıtay, elbette benden etkilenip, DGM’nin “hoşgörülü” kararını bozduğuna göre!

Basın şubesinden Tokatlı bir hemşeri “aranıyorsunuz” demez mi? Hemen koştum sulh cezaya. İfade verdim. Hakim para cezası verdi.

Parayı ödediğim halde, bu işlenmemiş. Gıyabımda günü 10 bin TL’den  58 gün hapse çevrilmiş.

Bundan da haberim olmadı. Ne zamanki Maltepe Pasaport şubesine gidip uzatma talep ettiğimde kendimi gözaltında bulana kadar. O da çözüldü. ANZ gerekli gerekli belgeleri yetiştirdi. Küçükyalı Karakolu Başkomiserinin, birilerine, “çare yok bırakıyoruz” dediğini duydu ben hücrede iken. (Şimdi olsa çare bulunurdu!) Ama bu kayıt silinmediği için bir kez de, Eren Keskin ile Siirt’te konferans verdikten sonra, sabahın köründe gözaltına alındım. Pasaport olayı da uzadıkça uzadı.

Ama bütün bunlar yiten canların yanında ne ki?

Aziz Bey’de 100 yıl yaşayacakken, kahrından erken ayrıldı aramızdan. Sonuç olarak, “sağ” kurtuldu ama, yaşamının bir bölümünü çalmayı başardılar.

DİĞER YAZILARI
Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa