Kutsal aşk

Kutsal aşk

Uzaklarda çok uzaklarda
Güneş saçlarını tararken
Dağlarımız ninnilerini söylerken rüzgarın kulağına
Gözlerin dalga dalga değerdi gözlerime...
Ta ki ay emanet durana kadar gecede...
Şimdi ise nazlı nisan yağmurları düşer gözlerimden
Çıplak hayallerimle kaldım ulu orta
Kıtaları ayırdılar
Sınırlar çizdiler aramıza
Uzatıp elimi tutamıyorum elinden
Ey Havva’nın kızı
Seni başka ettiler beni başka
Oysa Dersimde doğan güneş
Zerdüştün ateşi
Kilisede yakılan dilek mumları
Sessizce tapılan hiçlik
Zemzemin ilk günkü serinliği kadar
Kutsalsın benim için
Biliyorum bir gün gelecek
Bütün sınırlara inat
Elimde elin
Dilimizde yasaklı dilden bir türkü
Gittiğimiz her yere
Dersimin güneşini götüreceğiz
Mem û Zîn’in gözyaşlarını sileceğiz ellerimizle
Zagros dağlarında açıp elimizi
Af dileyeceğiz Tanrıdan
Ve affedecek Tanrı bizi
Newrozun ateşinde yakacağız bütün günahlarımızı
“Yaşasın halkların sevgililiği”diye diye...

Gökhan DEMİR
Marmara Üniversitesi

www.evrensel.net