Eve bir lokma götürmek için

Merhaba Evrensel okurları. Ben Keskinoğlu’ndaki çalışma şartlarına dayanamayıp da işi bırakmak zorunda kalmış çok sayıdaki Akhisarlı işçiden biriyim.


Merhaba Evrensel okurları. Ben Keskinoğlu’ndaki çalışma şartlarına dayanamayıp da işi bırakmak zorunda kalmış çok sayıdaki Akhisarlı işçiden biriyim. Orada çalışırken yaşadıklarımı sizlerle paylaşmak istedim. Çalışma saatlerimiz çoğu zaman 14-15 saati buluyordu. Yemek saatlerimiz ise 30 dk. veya en fazla 45 dk. Düşünün bu yarım saatte 25-30 kişinin belki de daha fazla kişinin oluşturduğu yemek sırasına giriyoruz. Vaktimizin çoğu yemek sırasında geçiyor zaten.
Daha sonra lavabo kuyruğu falan derken öğle arasında 5-10 dk zamanımız kalıyor. Keskinoğlu işçisi o kadar zor şartlarda çalışıyor ki burada çalışmayanın anlaması çok zor. Lavabo ihtiyaçları kısıtlı, izin meselesi başlı başına bir dert. Çocuğun hastalansa hastaneden kağıt istiyorlar izin vermek için. İnanmıyorlar yani belgelemeni istiyorlar ilk önce, izin vermek için.
Pazar günleri de çoğu kez çalıştırıyorlar işçilerin artık dayanacak güçleri kalmıyor, yorgunluktan ölüyorlar. Ama eve bir lokma ekmek götürmek için katlanmak zorunda olduklarını düşünüyorlar. Mecburen her türlü zorluğa katlanıyorlar. Asgari ücrete ağır şartlarda çalışıyorlar. Geleceği parlak o kadar genç kızımız var ki Keskinoğlu’nda çalışan... ama hayatları hep bu kötü koşullarda ter dökerek geçiyor. Daha iyi şartlarda çalışılan günlerin yakın olmasını umarak sözlerimi tamamlıyorum.
Keskinoğlu’ndaki ağır çalışma
koşullarına dayanamayıp işi bırakmak zorunda kalan bir bayan işçi
(Akhisar/MANİSA)
www.evrensel.net