Beyaz


11 Ocak 2017 04:30

Renklerin tedavi edici özelliklerinden bahsetmek her zaman ilgi çekici olmuştur. Alternatif tıp arayışında olanlar kimi renklerin tedavi edici özelliklerine yürekten inanır. Piyasacı akıl ise tüketici davranışlarına ve algısına bir müdahale aracı olarak renkleri önemser. Onlar için kimi renkler iştah açıcıdır, kimi renkler ise başka bir sektörde tüketimi kışkırtabilir, yani kârlılığı artırabilir.

Ya beyaz? Beyaz, tıbbın önlüğünden barış annelerinin yaşmağına, savaş /çatışma alanlarında ateşkes çağrısının sembolü oluşuna ve dahi ambulanslara ve kefene, illa ki anne sütüne ana renktir.

İzmir’e lapa kapa kar yağıyordu dün, her yer bembeyazdı. Ve İzmir’den “barış imzacısı” akademisyenler Ege Üniversitesi’nden “atıldılar”. Dışarıda kar yağarken odaları habersiz aranıyordu: Suç unsuru kalem mi ne!

12 Eylül 1980 sonrası Burdur, Yeşilova’nın bir köyünde komutan muhtara der ki ‘köylüler silahları sabah camiye bırakmış olsun, kimin olduğunu sormayacağım.’ Sabah olduğunda camii avlusunda çokça kalem vardır, komutan sorar: ‘bu ne’, muhtar der ki “bizim çocukların silahı kalemleridir.”

Giydiğimiz kıyafetlerden oturduğumuz odanın duvarına tercih ettiğimiz renkler ruh halimize denk düşse de salt bizi etkilemez. Aynı zamanda çevremiz için de algı ve huzur boyutuyla da önem arzeder. Aynen kar gibi...

Renklerden medet ummak kimi zaman da son derece insani, vicdani bir tutumdur. Bu bağlamda en son Cizre’de bir diyaliz hastasının çatışma ortamından azade olmak adına bir çomak ucunda tuttuğu beyaz bezi hatırlıyorum. Nice zamandır elektrik yok, su yok, iletişim yok, ekmek yok, sokağa çıkmak yok, insanlık yok, vicdan yok, hukuk yok, doktor yok, öğretmen yoktu Cizre ve cümle sokağa çıkma yasaklı ilçelerde! Son umut elde beyaz bayraktı ama nafile. Önce bir milyon küsür insan rehin alındı sonra yaralılar ve ölüler, şimdi koca bir ülke!

İşte bundandı Cizre’nin renginin beyaz olması. Bu beyaz renk Cizre’de annelerin yaşmağındaki beyaz ile sokağa çıkma yasaklısı hasta ve yaralıların elindeki beyaz bez ve kefene hasret ölmüşlerin yüzündeki beyaz rengin harmanıydı ve insanlığa barışı, özgürlüğü, adaleti aramayı vasiyet bırakmıştı.

Ve İzmir’in rengi dün beyazdı. Sırf kar yağdığı için değil elbet. Savaşa ve çatışmaya karşı barışı savundukları için Ege Üniversite’sindeki görevlerinden uzaklaştırılan barış imzacısı akademisyenlerin onurlu imzaları İzmir’e renklerden beyazı armağan ediyor.

Sağlıcakla kalın.

www.evrensel.net