Ferhan Şensoy


13 Mart 2011 12:04

Beyoğlu’na çıkın…
‘İstiklal Caddesi’ nde yürüyün…
Yürüyebiliyor musunuz?
Sağınızdakilere, solunuzdakilere çarpmadan ilerleyebiliyor musunuz?
Size çarptıklarında özür diliyorlar mı?
Bu ne kalabalık?
İşler güçleri yok mu bu insanların?
Günün her saatı böyle mi bu?
Geçimlerini nasıl sağlıyorlar bunlar?
Bütün olasılıklar geçiyor usunuzdan…
Hayır, hayır, tam nedenini bulamıyorsunuz…
Bildiğiniz Batı kentlerini düşünüyorsunuz…
Ölçüye gelmiyor, bir nedene bağlanamıyor…
Bu kalabalıktan sandaldan kıyıya atlar gibi bir “pasaj”ın içine dalıyorsunuz.
Bir tiyatro gişesine yönleniyorsunuz.
Önünde bir kuyruk olacak sanıyorsunuz…
Ekleneceksiniz o kuyruğa…
Kim bilir ne çok bekleyeceksiniz sıra size gelinceye dek?
Gişenin önü boş…
Belki de yer kalmamıştır…
Değil, öyle değil!
Dışarıdaki o kalabalık bir tiyatroyu doldurup taşıramamış…
Belli bir tiyatrodan söz etmiyorum. Tiyatroların durumunu yansıtıyorum.
Tiyatro yapmak sanki bir kahramanlık bu günkü günde…
Oysa tiyatro gerçek bir yaygın eğitim aracı.
Toplumun aynası falan derler ya hani…
Bence ondan da öte …
Şimdi belli bir tiyatrodan söz etmek istiyorum:
Ferhan Şensoy’ un tiyatrosundan…
Ferhan Şensoy gerçek bir kahraman. Onu nerelerde izledim…
İstanbul’daki oyunlar bir yana…
Küçük bir Anadolu kentinde, koca bir spor salonunu doldurmuştu izleyiciler örneğin…
Son olarak “İşsizler Cennete Gider” i gördüm.
Koşullar ne olursa olsun, benim Denizlili Kasap Ali Amcam gibi,
“Biz bu doğruyu yarın ahrette mi söylecez?”
diyordu sanki…
Emekçiler, aydınlar!
Ferhan Şensoy’ un bu oyununu izleyin!
Hem de toplu giderek izleyin…
Susarak bile, yeri gelince, neler söylenebileceğine tanık olun. Ne olursa olsun, susmamanın gerekli olduğu şu günlerde…
Bu günün içinden bu günü göstersin size…
Üstelik hiç de başınıza kakmadan…
Brecht’ in oyuncusuna seyirciye sordurduğu gibi:

      “ Peki siz ne yapıyorsunuz?”
diye sormadan, “Arif olan anlasın” inceliğiyle…
Oyundan sonra sarıldım Ferhan Şensoy’a,
          “Bizim için çok değerlisin!”

evrensel.net
www.evrensel.net