30 Ekim 2014 06:00

İtiraf

Ben sendika değiştirdiğimiz için işten atılan Ülker işçilerinden biriyim.

Paylaş

Bilal CANSU*

Ben sendika değiştirdiğimiz için işten atılan Ülker işçilerinden biriyim.
Ben yıllarca işçilerin haklarını savunmasını, fabrika önlerinde direnişten bulunmasını, haklarını aramasını, bütün bunları uzaktan sadece seyrettim; hatta gülüp geçtim ve duyarsız kaldım.
Çünkü gözlerimiz kapanmış, kandırılmış ve aldatılmışız. Onlar solcu, onlar devrimci, devlet düşmanı diye lanse edildi bizlere.
Bizler, Hak-İş (Öz Gıda-İş) sendikasını Müslüman, dindar iyi insanlar olarak bildik. Tabii bu arada kendi fabrikamızda yapılan haksızlıkları, yanlışları, zulümleri hep dile getirdik. Başta sendika olmak üzere, insan kaynakları, amirlerimiz bizi dinlemedi. Dinlemez çünkü bizler sahipsizmişiz. Sonunda anladık ve DİSK’e (Gıda-İş) üye olduk.
Sendika değiştirme hakkımızı kullandığımız için 8 işçi işten atıldık. Şimdi fabrika önünde pankartımızı açıp direnişe başladık. Henüz direnişin ilk günlerindeyiz. Ama şu an o direnişçi, fabrika önlerinde haklarını arayan insanları hatırladıkça vicdan azabı çekiyorum.
Fabrikadaki arkadaşlara sesleniyorum; gelin arkadaşlar haklarımızı arayalım, el ele verelim, korkmayalım. Müslümanlara korku yok, işçilere korku yok.
Burada yaptığımız direniş hepimizin direnişi. Bunu zamanla siz de anlayacaksınız.

*Ülker İşçisi/İstanbul

ÖNCEKİ HABER

Ülker, işçinin belini büküyor

SONRAKİ HABER

Eczacılar ciddi bir istihdam sorunuyla karşı karşıya kalabilir

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa