Sendikalar katliama neden sessiz kalıyor?

Sendikalar katliama neden sessiz kalıyor?

Ben bu ülkede hiçbir gücün işçi karşısında duramayacağına ve işçinin yanında olanın da her zaman kazanacağına inanan bir emekçi kardeşiniz olarak savaşa karşı başta sendikalara harekete geçme çağrısı yapıyorum. Eğer onlar harekete geçmiyorsa biz işçiler vakit kaybetmeden kardeşlerimize elimizi uzatalım ve dayanışma gösterelim diyorum.

Ford Otosan işçisi
Kocaeli

Yanı başımızdaki iki komşumuz Irak ve Suriye… Bir zamanlar ikili görüşmeleri iyi olan; ticaret ve siyasi bakımdan sıcak bir komşuluk ilişkisi olan iki sınır komşu ülkemizden biri daha düne kadar kardeşimiz dediğimiz ülkelere, ne olduysa bir anda düşman kesilebildik. Bunu anlamış değilim. Kol kola gezmeler, birlikte tatile çıkmalar… Benim aklım ermiyor bu işe. Ne oldu da bu kadar değişebildi bu ilişkiler ve de birbirleri ile bu kadar dost olan insanlar!

Suriye’de patlak veren ya da bunu böyle isteyenlerin destekleriyle, bir ülkenin içişlerine karışmak o ülkede yüz binlerce insanın evinden barkından, akrabasından hatta kanına canına ırzına sebep olmak ne diye, hangi amaç uğruna (Bunun için hangi amaç feda edilebilir) diye soruyorum kendime ama maalesef bunun içinden çıkamıyorum. Amerika’nın Taliban’ı kendi çıkarları için kullanmak için kurduğu kendi teröristini yarattığı gibi. Aynı olayın bizde de gerçekleşeceğini ben şimdiden kestirebiliyorum. Suriye rejimini bitirmek amaçlı muhaliflere yiyecek sağlanması, hatta Türkiye’de muhaliflere kamplar açılarak eğitimler verilmesi, sınırlarımızı istedikleri gibi kullanabilmeleri ve onlara her türlü yardım ve de yataklık yapılmasını bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak hazmedemiyorum. Bunu yapanların da elbet bir gün hesap vereceğine de inancım tamdır. Bu dünyada olmasa bile hesap vereceklerdir. 

Suriye topraklarından Irak topraklarına kadar ilerleyen IŞİD denilen terörist, cani bir örgüt insanların acımasızca başını kesen, ibadethaneleri bombalayarak yerle bir eden insanlara hiç olmadık bir şekilde işkence yapan, bunu yaparken de tamamen masumane bir şekilde MÜSLÜMANLIK için yapıyorum diyen terörist bir örgüttür. IŞİD’i hâlâ terör örgütü olarak kabul etmeyen bir siyasi iktidar var ülkemizde. Avrupa ülkeleri bile terör örgütü listesine alıyor ama maalesef Türkiye hükümeti bunca vahşeti normal karşılıyor. Bunca vahşeti normal karşılayan bir siyasi iktidar var ama siyasi iktidarın dışındaki örgütlü yapılar olan dernekler, özellikle de sendikalar bu vahşet karşısında neden bu kadar sessiz kalıyorlar ya da kalmak istiyorlar. Ben sendikalardan sadece işçi haklarını aramalarını beklemiyorum. (Onu bile ne kadar yaptıkları çok tartışmalıdır bugün ki halleriyle). Gündemde yaşanan toplumu derinden yaralayan olayları da kendi gündemlerine alarak eylemler ve basın açıklamaları yapmalarını bekliyorum. Sadece eylemlerde değil Irak ve Suriye’den IŞİD teröründen kaçarak ülkemize sığınan insanlara el uzatarak, dayanışma kampanyaları örgütlemelerini bekliyorum. Çalıştığım işyerinde örgütlü olan Türk Metal’e de Evrensel aracılığıyla neden bu konuda bu kadar duyarsız davrandığını sormak istiyorum yazdığım bu mektupla. 

Bir işçi olarak ter akıttığım fabrikadaki örgütlü Türk Metal’den sözleşme zamanlarında nasıl ki sonuç alıcı eylemler ve de işçi adına kararlılık bekliyorsam, tıpkı Soma’da yaşanan katliam sonrası nasıl iş bırakıp, açıklamalar yaptıysak neden Suriye ve Irak’ta yaşanan insanlık dışı muamele ve ölümlere de benzer tepkiler vermemizi bekliyorum. Bunca yaşanan karşısında neden bu kadar sessiz kalıyorlar? Bu sessizliğin ardında siyasi baskılardan mı çekiniyorlar?

Ben bu ülkede hiçbir gücün işçi karşısında duramayacağına ve işçinin yanında olanın da her zaman kazanacağına inanan bir emekçi kardeşiniz olarak savaşa karşı başta sendikalara harekete geçme çağrısı yapıyorum. Eğer onlar harekete geçmiyorsa biz işçiler vakit kaybetmeden kardeşlerimize elimizi uzatalım ve dayanışma gösterelim diyorum. Saygılarımla.

www.evrensel.net