Soma’da korkuyla, öfkeyle yaşam devam ediyor

Soma’da korkuyla, öfkeyle yaşam devam ediyor

301 işçinin yaşamını yitirdiği Soma’daki maden katliamının yaraları sarılmamışken maden işçileri kömür çıkarmak için tekrar madene girdi. Çalışma şartlarının değişmediği maden işçileri, “Büyük bir korkuyla aşağıya iniyoruz” diyor.

Vedat YALVAÇ
Soma

301 işçinin yaşamını yitirdiği Soma’daki maden katliamının yaraları sarılmamışken maden işçileri kömür çıkarmak için tekrar madene girdi. Çalışma şartlarının değişmediği maden işçileri, “Büyük bir korkuyla aşağıya iniyoruz” diyor.

Katliamdan sonra 1 Haziran’a kadar işçilere iki seçenek sunuldu. Ya ücretsiz izin ya da yıllık izin... Ancak işçiler yaşamlarını devam ettirebilmek için mecburen yer altına tekrar indi.
4 gündür çalışan işçiler aynı düzenin devam ettiğini söylüyor. Ortamın çok gergin olduğunu belirten bir işçi, “Herkes patlamaya hazır halde. 1 ay kadar kimseye karışmazlar sonra aynı düzen devam eder” diyor.

‘İŞİ BIRAKMAK İSTİYORUZ AMA...’

İşçiler birçok kişinin işi bırakmak istediğini ancak geçim sıkıntısından dolayı bunun mümkün olmadığını söylüyor: “Biz de mecburuz. Başka gelirimiz yok. Ayrıca her birimizin 5-10 yıllık tazminatımız var içeride. Patron da işten çıkmayı göze alamayacağımızı biliyor” diyor bir işçi.
Dile kolay, 12 yıldır madencilik yaptığını söylüyor bir işçi. Gecenin ve gündüzün birbirine karıştığı 12’şer, 15’er 20’şer seneler... 12 yıldır konuşulmayan her şeyin bu iki güne sığdığını söylüyor. Yer altında katliamdan gayrı söze rastlanmıyor.

301 canı herkes tanıyordu. Katliamdan sonra çalışmaya devam eden bir işçi “Bedenimiz yerin altındaydı ama kafamız değildi. Bu olay tüm dünyayı etkiledi” diyor. Üretim yine normale döndü Soma’da, üstelik 4 gündür çalışan işçilere bir açıklama bile yapılmadan.

‘DONUK DONUK GİDİP GELİYORUZ’

Bir işçi, “Donuk donuk gidip geliyoruz işe” diyerek çalışmaktan başka bir seçeneğinin olmadığını anlatıyor. Başka bir işçi de sabah işe gidip akşam hükümet konağı önünde eylem yapan arkadaşlarının yanında alıyor soluğu. “Bilsem ki” diyor, “Bilsem ki oturma eyleminden bir şey çıkar, buradan ayrılmam. Ama onu da bilmiyorum.”

Bir işçi de çağrılmadığı halde işe gideceğini söylüyor. Kredi borcu olduğunu söyleyen işçi, “Babam rahatsız. Felç. Annem yaşlı. Onlara bakıyorum” diyor.
Büyük katliamdan sonra Soma’da hayat devam ediyor. Soma halkı korkuyla, direnişle, öfkeyle yaşamını sürdürüyor.

BABA MADENDE KABLOLARI NEDEN KESİYORLAR?

Yaşanan facia işçi ailelerinin de psikolojisini altüst etmiş durumda. Anneler, eşler, çocuklar herkes perişan halde. 2 çocuk babası bir işçi anlatıyor, küçük oğlunun bu faciadan nasıl etkilendiğini: “‘Baba madende kabloları kesiyorlar’ diyerek sayıklıyor”

Bir işçi de “Vardiya 1’e (00:00 ile 08:00 arasındaki vardiya) gittim. Annem benim evi 4 kere aramış ‘gelince beni arasın’ diye” diyor.
 

www.evrensel.net