24 Şubat 2014 11:00

Göç, yoksulluk sürgün...

Köylerinin yakılmasının ardından göç ettikleri Van’da eşinin de tutuklanarak müebbet hapis alması nedeniyle 3 çocuğuna bakmak zorunda kalan 40 yaşındaki Feleknaz Yacan, depremde büyük hasar gören ve her an yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya olan tek gözlü toprak evinde yaşam mücadelesi veriyor.

Paylaş

Hülya EMEÇ

Köylerinin yakılmasının ardından göç ettikleri Van’da eşinin de tutuklanarak müebbet hapis alması nedeniyle 3 çocuğuna bakmak zorunda kalan 40 yaşındaki Feleknaz Yacan, depremde büyük hasar gören ve her an yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya olan tek gözlü toprak evinde yaşam mücadelesi veriyor. Rize’ye sürgün edildiği için 4 yıldır tutuklu eşini göremeyen Yacan, “Devletin bize yaşattığı acılar artık son bulsun” diyor.

Şırnak’ın Beytüşşebap ilçesine bağlı Faraşin köyünde sürdürdükleri yaşamları, 1997 yılında köylerinin yakılmasıyla alt üst oldu. Çocukları rahat bir uyku uyuyabilsin diye yakılan evlerinden kurtarabildikleri birkaç parça eşyayla geldikleri Van’ın Hacıbekir (Xaçort) Mahallesi’nde de devlet zulmünden kurtulamadılar. 1999 yılında eşi Fındi Yacan ‘PKK’ye yardım ettiği’ iddiasıyla tutuklanınca 3 çocuğuyla başbaşa kaldı. İdama mahkum edilen eşi, idam cezasının kaldırılmasıyla ömür boyu hapse mahkum oldu. Eşi tutuklandığında en küçük çocukları Birhat kundaktaydı. Feleknaz Yacan’ın eşi önce Van ve Muş cezaevlerinde kaldı. En azından görebiliyordu eşini. Daha sonra Rize Kalkandere L Tipi Kapalı Cezaevine sürgün edildi. 4 yıldan bu yana eşinin görüşüne gidemiyor. Sadece haftada 10 dakika telefonla görüşebiliyor. Eşine bugüne kadar hiç para gönderemediğine üzülüyor Feleknaz Yacan.

3 ÇOCUKLA YAŞAM MÜCADELESİ

Van’da 2011 yılında art arda gerçekleşen iki büyük depremin ardından kendi elleriyle yaptıkları iki gözlü toprak evin bir odası yıkılıp, geri kalanı da ağır hasar görünce evlerinin önüne kurdukları konteynerde yaşamaya başladı 3 çocuğuyla. Gündüz sadece odun sobası ve televizyon bulunan tek gözlü toprak evde, gece ise konteynerde kalıyorlar. Henüz 40 yaşında olmasına rağmen yaşadığı acılar nedeniyle yüzünde oluşan derin çizgilere rağmen, gülümsemesini eksik etmiyor yüzünden. 16 yıldır hapiste olan eşinin bir gün cezaevinden çıkacağı umuduyla yaşıyor.

DEVLET BİZE NİYE BUNU REVA GÖRDÜ?

Yaşadığı acılara rağmen çocukları için ayakta kaldığını anlatıyor. “Niye bize bunları reva gördüler” diye soran Feleknaz Yacan, “Çocuklarım küçüktü, eşim tutuklandığında, çocuklarıma bakmak için çorap ördüm, koyun, keçi sağdım. Çocuklarımı öyle büyüttüm. Başımızı koyacağımız sağlam bir çatımız yok. 4 yıldır maddi durumumuz olmadığı için eşimi görmeye gidemiyorum. Para biriktiriyorum. Sonra çocuklarımla eşimi görmeye gideceğiz” diyor. (Van/DİHA)

ÖNCEKİ HABER

BDP’den gövde gösterisi

SONRAKİ HABER

İngiltere’de Avam Kamarasından sorumlu bakan istifa etti

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa