Yan yana duralım, kardeşçe yaşayalım

Fotoğraf: AA

Yan yana duralım, kardeşçe yaşayalım

Hayat zor, hele ki ülkemizde yaşayıp da çocuk büyütmek daha da zor. Hiç değilse buralarda az da olsa komşuluk ilişkileri var, yardımlaşma devam ediyor. Onun için, yan yana durmayı ve kardeşçe yaşamamız gerektiğinin önemini unutmamak gerekiyor.

Ben kırtasiyecilik yapan, aynı zamanda iki çocuk annesiyim. Okullar kapalıyken işler kısmen de olsa yavaşlıyor. Şimdi okullar açıldı, yoğun tempo içine girdik. Kırtasiye malzemelerini Belediye vermeye başlayınca, kırtasiye malzemesi ilk başta fazla satılmıyor. Fakat bunlar sene sonuna kadar gidecek kadar çok malzemeler değil. Yine kalem, defter kapları, çantalar, önlükler, değişik kalemler, silgiler vb. şeyler için aileler alışverişe geliyor. Okullar açılınca verilen ödevleri, yazıcıdan almak için geliyorlar. Bunlar bile epey masraf tutuyor. Genelde müşterilerimiz kadınlar oluyor. Son sağlıksız malzeme haberlerinden sonra, hem ucuz, hem de kaliteli olsun istiyorlar. İnanın ki, büyük marketler daha çok Çin malı kırtasiye malzemeleri satıyor. Biz bütün malzemelerimizde hem kaliteli, hem de ucuz olmasına dikkat ediyoruz. Alım gücü çok düşük aileler var. Yeri geliyor paraları çıkışmıyor, yazdırmak zorunda kalıyorlar ya da çok zor durumda olanlara hediye ettiğimiz oluyor.
Şimdi bizim buralara da Suriye’den gelmiş aileler var. Tamam, kitap ve kırtasiyeleri karşılanıyor. Ama diğer ihtiyaçlarını çoğu kere durumu iyi olan komşuları ya da komşular toplaşarak karşılıyor. Çocuklar dil sorunu, kültürel sorun, çevreye adapte sorunları yaşıyor.
Benim çocuklarımın ikisi de lise öğrencisi, okul kıyafetleri, eşofmanlar, spor ayakkabılar, yazlık-kışlık ayakkabı, çanta, diğer malzemeler bizi dahi zorluyor. Bir çocuğun masrafı 300 TL’yi buluyor. Emekçi ailelerin işleri bu anlamda çok zor. Benim işyerim okul karşısında olduğu için, velileri sürekli gelip-giderlerken-beklerken görüyorum. Veliler çocukları bırakıyor ve almaya geliyorlar. Çoğu, servise veremediği için, bütün öğrenim boyunca buna katlanıyorlar. Aman ben gelmeden okuldan çıkmış olursa diye endişeleniyorlar. Çünkü sokaklar eskisinden daha kötü ve güvensiz yerler oldu. Kadın çalışmak zorunda olsa da, çocuğunu bırakacak bir yer olmadığı için, evde oturmayı tercih ediyor.
Hayat zor, hele ki ülkemizde yaşayıp da çocuk büyütmek daha da zor. Hiç değilse buralarda az da olsa komşuluk ilişkileri var, yardımlaşma devam ediyor. Onun için, yan yana durmayı ve kardeşçe yaşamamız gerektiğinin önemini unutmamak gerekiyor.
Birsen GÜZEL / Alibeyköy-İSTANBUL

www.evrensel.net