Kardeşliğe duyulan özlem

Kardeşliğe duyulan özlem

Kardeşlik aynı anne ve babadan olmakla başlar. bizim kardeşliğimiz de aynı anne ve babadan olmakla başladı. Geceleri uyumadan önce yataklarımızda birlikte yıldızları seyre dururduk. Aklımızdan geçenleri söylemeye başlardık çocukken ne güzel günlerdi...

Kardeşlik aynı anne ve babadan olmakla başlar. bizim kardeşliğimiz de aynı anne ve babadan olmakla başladı. Geceleri uyumadan önce yataklarımızda birlikte yıldızları seyre dururduk. Aklımızdan geçenleri söylemeye başlardık çocukken ne güzel günlerdi...
Hayatı çözümlemeye erken başlandık biz kardeşler arasında. Annem, ben 3 yaşındayken 15 yaşındaki abimin bir binadan düşmesi sonucunda hayata veda edişini hep anlatılırdı yalnız ben hatırlamazdım. Tabii diğer kardeşler hatırlardı onlar kardeş kaybının ve özleminin ne demek olduğunu benden daha iyi biliyorlardı. Abim hep yaşadıklarını, abimle olan anılarını anlatırdı ben de onu dinlerdim. İçinde sevgi, mutluluk, paylaşım, gözyaşı, özlem vardı.
Benim aklımda bazen  şu düşünce belirirdi bu hayatta birbirine benzeyen o kadar şey var ki. Yaşamış olduğumuz anlarımızda da kesinlikle bizimle aynı anları yaşayan başka insanlar da olur. İşte burada benimle aslında aynı duyguları yaşayan bir kardeş daha bulunmakta: “Ben yalnızca ablamı değil, can dostumu, yoldaşımı yitirdim. Elif i her andığımda yüreğim burulur, gözyaşlarıma söz geçiremem.” Böyle diyor Rabia Tuncer.
Bu kahramanın içimdeki kardeşliğinin nasıl olduğunu anlatmak isterim:
Benim abim bana sevgiyi, saygıyı, dostluğu, paylaşmayı, arkadaşlığı, sır tutmayı, sabahları güne güzel uyanmayı, yaşanabilecek bütün güzellikleri, mücadeleyi, dirençli olmayı öğretti. Ben bunları öğrendim canım İdris abimden, teşekkürler abicim. Yalnız, onsuz nasıl dayanacağımı öğretmedi bana. İşte bu en ağır ve acısı; seni asla unutmadım ve unutmayacağım canım abim.
Hayata muhakkak herkes bir şekilde kendisinden geriye bir iz bırakmıştır. Elif Tuncer de ezilenlerin yanında durarak onların haklarını savunmuştur. Ölüm kendisini bir trafik kazasında ailesinden ve sevdiklerinden ayırmıştı. İdris abim hayatta her şeye rağmen yine mücadele içinde olup sevgiyle bakmayı öğretti. Onu bizden ve sevdiklerinden ayıran da bir trafik kazası oldu.
Kardeşlik özlemiyle onunla yaşamış olduğum her an beynimin içinde ve kalbimde yaşıyor.
Sultan AY / Beyoğlu-İSTANBUL

 

www.evrensel.net