İşçi Dayanışma Merkezinin gösterdikleri

İşçi Dayanışma Merkezinin gösterdikleri

Esenyurt, Kıraç sanayi bölgesinde gerçekleştiren işçi kurultayları sonrasında kurulan İşçi Dayanışma Merkezi giderek bölgedeki sanayi havzasında çalışan işçilerin uğrak yeri olmaya başladı. Dayanışma merkezinin çıkarmış olduğu işçinin sesi bülteninin 2. sayısı işçilerin eline ulaştı ve her

SiNAN CEViZ*

Esenyurt, Kıraç sanayi bölgesinde gerçekleştiren işçi kurultayları sonrasında kurulan İşçi Dayanışma Merkezi giderek bölgedeki sanayi havzasında çalışan işçilerin uğrak yeri olmaya başladı. Dayanışma merkezinin çıkarmış olduğu işçinin sesi bülteninin 2. sayısı işçilerin eline ulaştı ve her iki sayı da işçiler tarafından ilgiyle karşılandı. Bülten dağıtımından sonra birçok fabrikadan işçiler dayanışma merkezi ile iletişim kurdu ve bir kısmı dayanışma merkezinin çalışmaları içerisinde yer aldı. İşçilerin bir kısmı da iş yerinde yaşadıkları sorunlar karşısında hukuki yardım talebiyle geldi.

Çalışmalarımızdan en çok ilgi çekeni ise ücretsiz hukuki desteğin sunuluyor olması... Bu hizmetimizin duyurusunu yaptıktan sonra birçok iş kolundan işçi değişik nedenlerle yardım talebinde bulundu. Dayanışma merkezimizin çalışmalarını giderek daha da kurumsallaştırmaya çalışıyoruz. 3 ay boyunca yapılan çalışmalarda da görüldü ki özellikle genç işçilerin sendikal mücadele ve sendikalaşmaya dair bilgi ve birikimi oldukça zayıf. “Sendika nedir?” sorusuna yanıt veremeyen birçok işçi ile karşılaştık.

Çalışma koşullarından bunalan işçilerin bir kurum ya da bir avukat aracılığı ile dava açarak tazminatını alıp işten ayrılma düşüncesinin yaygınlığına tanık olduk. Bu eğilimde olan birçok işçi dayanışma merkezimize başvurdu. Bu durumda olan arkadaşlarımızla işten ayrılmak yerine iş yerlerinde sendikal mücadeleyi başlatmaları ve birlik olmaları gerektiğini söylediğimizde ise birçok kez gördük ki işçiler sendikalara dair çok bir şey bilmiyor . Bilmeme halinin etkisiyle de sendikalara pek güvenmiyor. Sendikalara güven sorununun yaşanmasına rağmen bir mücadele eğiliminin de giderek güçlendiği ortada. İşçilerin küçük de  olsa gruplar halinde bir araya gelmesi ve bir tavır belirleme çabaları bunun en somut göstergesi. Bu eğilime rağmen bir yandan da sendikal mekanizmalar içinde yer almak istememekteler.  

“Bu durumun giderilmesi için sendikal eğitimler yapmak gerekir” gibi kestirme bir yanıt verilebilir, elbette... Bu konuda dayanışma merkezi üzerine düşeni yapmaya çalışmakta ve bazı sendikalarımız da dayanışma merkezine katkı sunmakta. Bu sınırlı çalışmanın ötesinde sendikaların sanayi merkezlerini kuşatması ve örgütlenmeyi uzmanlara havale etmek yerine sendikaların bir bütün olarak işçilerle yüz yüze geldiği bir çalışma örgütlenmeli.

Ayrıca bu eğilimin kırılması yine işçi sınıfının geçmiş mücadele deneyimlerinin ve kazanımlarının anlatıldığı film, kitap ya da başkaca yazılı ve görsel materyallerle işçilere aktarılmasının yolu bulunmalı. Dayanışma merkezi olarak bu anlamda aydınlarımıza birçok kez çağrıda bulunduk. Bir kez daha buradan çağrıda bulunmuş olalım.

Son olarak işçi sendika dayanışma merkezi olarak 1 Mayısa örgütsüz iş yerlerinden işçi arkadaşlarımız ile birlikte katılma kararı aldık. Bölgemizdeki tüm işçi kardeşlerimizi dayanışma merkezi pankartı altında 1 Mayısa katılmaya çağırıyoruz.

* İşçi Dayanışma Merkezi Yöneticisi

www.evrensel.net