Cumhuriyet'ten Doğan Satmış'a arşivle yanıt

Cumhuriyet'ten Doğan Satmış'a arşivle yanıt

Cumhuriyet Gazetesi, Doğan Satmış’ın Can Dündar ve MİT TIR’ları haberiyle ilgili açıklamalarına arşivle yanıt verdi.

Cumhuriyet gazetesinde 2014-2016 arasında 1.5 yıl yayın danışmanlığı ve köşe yazarlığı yapan Doğan Satmış, iktidara yakınlığıyla bilinen gazeteciler.com adlı siteye yaptığı açıklamalarda Can Dündar’ın gazetecilik faaliyeti dışına çıktığını söylemişti. Cumhuriyet de Doğan Satmış’ın Can Dündar’ın MİT TIR’ları haberiyle ilgili yaptığı açıklamalarına arşivle yanıt verdi. 

İktidara yakınlığıyla bilinen gazeteciler.com’a “Dündar’ın gazetecilik faaliyetlerinin dışına çıktığı” şeklinde açıklama yapan Doğan Satmış’a “Cumhuriyet’ten zorunlu açıklama” başlığıyla cevap verildi. Cumhuriyet, Satmış'ın açıklamalarını yalanlayan köşelerini tekrar yayınladı. Açıklamada, “Gerek Cumhuriyet, gerekse Türk basın tarihi konusunda birçok yanlış bilgiyle dolu açıklamalar, savcılar için de malzeme oldu. Daha ilk günden çöken Cumhuriyet iddianamesini hazırlayan savcılardan Yasemin Baba, Doğan Satmış’ın açıklamalarını tutanağa dönüştürerek davanın görüşüldüğü 27. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderdi.” İfadelerine yer verildi. 

Doğan Satmış’ın köşesinden kimi bölümler: 

‘TIR’LAR VE GAZETECİLİK’

 (....) MİT TIR’ları haberi Cumhuriyet’te dün yayımlanan MİT TIR’ları manşetine de böyle bakılması gerekir. Eğer birtakım kamyonlar yollarda çevrilip, devletin değişik güvenlik görevlileri karşılıklı birbirlerine silah çekmişse, bu haberdir.

Eğer kamyonu gönderenler, içindeki malzeme için gerçek olmayan açıklamalar yapmış, kamyonlardan başka şeyler çıkmışsa, bu haberdir. Eğer bazı şeyler halktan gizlenmek istenmişse, bu haberdir. Gazetecinin görevi de bunları yazmaktır. İşte bu yüzden, bu tür haberleri yapanlar, hemen ödüllere layık görülürler.

Can Dündar Dün Türkiye’nin gündemini Can Dündar belirledi. Yazdıkları da muhtemelen ona gazetecilik ödülleri kazandıracak. Ama arka arkaya soruşturmalar da açıldı. Suçlama çok ağır: “Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk.” Ama bilin ki, bu soruşturmalar, gazetecileri korkutamaz. Olsa olsa prestij kazandırır.

(....) 30.05.2015

***

'CAN DÜNDAR ERDEM GÜL'

Can Dündar’ı tutuklayan hâkim, “Ülke aleyhine bir haber olsa yayımlar mısınız” diye sormuş ifadesini alırken. Can Dündar’ın nasıl cevap verdiğini tahmin etmek zor değil. Çünkü bu soru, benzer soruları akıllara getiriyor. “Doktor Bey, bir düşman askerini ameliyat eder misiniz?” “İmam Bey, bir dinsizin cenaze namazını kıldırır mısınız?” “Hediye Teyze, çocuğu öldürülmüş bir düşman askerinin annesinin acısını paylaşır mısınız?” “Ey Atatürk, ülkenizi işgal etmiş, insanlarınızı öldürmüş bir ülkenin bayrağını çiğnemeyi reddeder misiniz?” Bu soruların tümünün yanıtı “Evet”tir. Kocaman bir EVET. Aksi halde doktor ettiği yemine bağlılığını, imam itikadını, Hediye Teyze insanlığını, Atatürk de Atatürk’lüğünü kaybeder. Bu yüzden gazetecilere böyle sorular sorulmaz. Bu evrensel bir kural. Gazeteci, ters giden bir şey gördü mü yazar. Bu zaten gazeteciliğin varlık nedeni. Ancak biz bunu nedense, bizim hukuk nosyonu yetersiz yöneticilerimize anlatamıyoruz. Kendi arkadaşlarımız bile bazen, “Yahu siz bunları nasıl yazarsınız?” diye şaşırıyorlar. Bilin ki, bu haberleri yazmak Can Dündar ve Erdem Gül’ün görevi...

(28.11.2015)

***

‘CUMHURİYET ’

(....)

Vakıf gazetesi olmanın avantajı şu: Cumhuriyet de tıpkı Guardian gibi patronsuz, dolayısıyla daha saygın. Bu bir prestij unsuru. Cumhuriyet’e övgü olsun diye vurguluyorlar. Gerçekten de vahşi kapitalizm çağında, herkesin para kazanmak için bin bir takla attığı ortamda, bir gazetenin sahibinin olmaması, kâr peşinde koşan bir patronun yokluğu, gazetecilik açısından bulunmaz fırsat. Böyle olduğu için “güç”ün, “nüfuz”un, “tehdit”in böyle bir gazeteye hükmetme şansı yok. Patronu olmayan böyle bir gazetede tek patron var: Kendi yayın ilkeleri ve evrensel gazetecilik etiği. Guardian’da da böyle, Cumhuriyet’te de. Cumhuriyet’in başına gelenler de işte bu özgürlüğünden zaten. Böyle özgür bir yapının başının belaya girmesi de kaçınılmaz, hele az gelişmiş demokrasilerde... Birkaç yıl önce İlhan Selçuk için ağırlaştırılmış müebbetler isteniyordu, şimdi Can Dündar’la Erdem Gül için isteniyor.

(30.01.2016)

'YILLARIN AVUKATI ‘ŞAŞKINIM’ DEDİ’

Türk basını adına dün tuhaf bir gündü. Cumhuriyet gazetesinin hem Genel Yayın Yönetmeni, hem de Ankara Temsilcisi, sadece yazdıkları birer haberden ötürü yine adliyedeydiler. Gazeteciliğin çok sıradan bir meslek olduğunu, gazetecilerin öğrendikleri gerçekleri yazdıklarını, bunun da özgür dünyada suç sayılmadığını anlatmaktan dilimizde tüy bitti. Bir daha anlatalım: Dünyada ilk gazete, bundan 400 yıldan uzun süre önce çıktı, bir iki kişi, öğrendiklerini bir kâğıt üzerine yazıp, öğrenmek isteyenlere sattılar. Temel olarak gazetecilik budur. Birtakım adamlar, öğrendikleri şeyleri boş sayfalara doldururlar, gazeteler de geçimini böyle sağlar. Eskiden gazete çıkarmak çok daha kolaydı, şimdi çok para gerektiği için işin içine holdingler, havuzlar giriyor. Ama gazetecilik basit iştir. Öğrendiğini kâğıda yaz ve o kâğıt satılsın, sen de para kazan. Aradan geçen 400 yılda gazeteciliğin evrensel kuralları da netleşti: Yazdığın gerçek olacak, taraflı olmayacak ve adil olacak. Ayrıca kimseye hakaret edilmeyecek; kimseye bilerek, isteyerek zarar verilmeyecek; şeffaf olunacak vs... Gazetecilik bu kadar basit. Can Dündar ve Erdem Gül de bu ilkeler ışığında, bir şekilde buldukları iki haberi yazdılar Cumhuriyet’te.

(26.03.2016)

‘CAN DÜNDAR’A İKİ KURŞUN ’

(...)

Dün de benzer bir olay yaşadık. Öldürülen gazeteciler listesine bir isim daha eklemek istedi birileri. “Vatan haini” diyerek Can Dündar’a yöneltti silahını. Çünkü Can Dündar gazetecilik yapmıştı. Çünkü Can Dündar cesurdu, pes etmiyordu. Çünkü Can Dündar hücrede bile yazdı, gerçekleri haykırdı. Dönemin ruhuna uyup, sesini kesip yazılması istenmeyen her şeye göz yummuyordu. Tersine afişe ediyordu her şeyi. Fazlaydı bu kadarı. Susturulmalıydı.

(...)

Ama bilinmeyen bir gerçek var. Gerçek gazeteciler kurşundan korkmaz. O yüzden bütün insanlar savaş bölgesinden kaçarken gazeteciler oraya koşar. En ufak gümbürtüde herkes sakınırken gazeteciler “Ne oldu” sorusuna yanıt arar. Güçlülerin değil, güçsüzün sesi olur gazeteciler ve diklenir güçlüye. Hâlâ öğrenemediniz mi? Bilmiyor musunuz asgari ücretle çalışan muhabirler, dolar milyarderlerini bu yüzden korkutur. Parça başı, telif alan Bodrum muhabiri Nilüfer Demir, Aylan bebeği çekerek bu yüzden dünyadan takdir görür. Herkesi titreten siyasetçi de, bürokrat da, asker de, işkenceci de, gazetecinin gözünde aynıdır. İyi gazeteci için haber vardır, başka şey yoktur. Siz korkan, tırsan, yazmayan, göz yuman, üç maymunu oynayan gazeteciyi zaten kolayca bulursunuz. Onu Can Dündar’larda aramayın.

Kurşun sıksanız da!

(07.05.2016) (HABER MERKEZİ)

www.evrensel.net
ETİKETLER Cumhuriyet