‘Bizden almadıkları bir kıdem kalmıştı’

‘Bizden almadıkları bir kıdem kalmıştı’

Ülkemizde işçi ve emekçilerin durumu her gün kötüye gidiyor. Sigortasız, sendikasız, güvencesiz çalışma artmakta, iş cinayetlerine her gün bir yenisi eklenmektedir. Hal böyle iken patronlar da gece-gündüz düşünüp, işçilerin kazandıkları haklarını ellerinden almak için ne gerekiyorsa yapıy

Utku Turan

Ülkemizde işçi ve emekçilerin durumu her gün kötüye gidiyor. Sigortasız, sendikasız, güvencesiz çalışma artmakta, iş cinayetlerine her gün bir yenisi eklenmektedir. Hal böyle iken patronlar da gece-gündüz düşünüp, işçilerin kazandıkları haklarını ellerinden almak için ne gerekiyorsa yapıyorlar. Patronların şimdi göz diktiği şey ise kıdem tazminatları. Tabii bunun için patronlar AKP hükümetine çoktan ayarı vermiş, hükümet ise doğal olarak kıdem tazminatını kaldırma çalışmalarına başlamış durumda. İşçilerin bu durumda işi kolay gözükmüyor. Bir yandan patronlar ve onun sözcüsü AKP hükümetiyle baş etmek diğer yandan koltuk derdinden yana olan sendikacılarla mücadele etmek zorundalar. Biz de kıdem tazminatının işçilere ne getirip ne götüreceği konusunda partimizin hazırladığı bildirileri Trakya bölgesinin önemli işçi havzalarından biri olan Lüleburgaz’da işçilere dağıtmak için 3-4 arkadaşla beraber işçi duraklarına doğru gitmeye başladık. Gece saat 11’e geliyordu. 12-8 vardiyasında çalışan işçiler yavaş yavaş duraklarda toplanmaya, servislerini beklemeye başlamışlardı. Biz bildirileri dağıtmaya başladık. İşçiler kıdem tazminatı bildirisi olduğunu duyunca hevesli bir şekilde alıp okumaya başladılar. Aynı zamanda işçilerle bu konu hakkında neler düşündüklerini sorup sohbet etmeye başlıyoruz. Ama görünen şu ki işçilerin çoğu kıdem tazminatı yasası hakkında bir bilgiye sahip değiller. Bildiri dağıtımına devam ederken bir kadın işçi öfkeyle “Bizden almadıkları bir bu kalmıştı, onu da alsınlar kurtulalım” diyerek hükümete kızıyordu. Bazı işçiler ise bildirileri fazla fazla alıp “serviste biz de dağıtalım bilinçlenelim bu konuda” diyorlardı. Hem bildiri dağıtımına hem işçilerle sohbete devam ediyoruz. Durakta oturan 3-4 işçiye “Siz bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz” diye sorduğumuzda bir işçi biraz sinirli bir şekilde “Ben 20 senedir çalışıyorum 4 tane fabrika değiştirdim hiçbir zaman tazminat alamadım, zaten alamıyorduk yine alamayacağız” diyerek konuyu kapatıyor. Ardından 2 tane kadın işçiyle sohbete başlıyoruz. Kadın işçiler
“Çocuğumuza bir parça ekmek götürebilmek için gece gündüz çalışıyoruz, partiler seçim zamanı yanımıza geliyorlar bizi ilgilendiren konularda hiç bakmıyorlar, sendikalardan da ses çıkmıyor” diyerek servislerine doğru gidiyorlar. Durum aslında ortada. İşçiler kıdem tazminatının kaldırılmak istenmesine tepkili ama bir o kadar da sesi soluğu çıkmayan sanki güzellik uykusuna yatmış sendikacılara da tepkili durumdalar.

*Lüleburgaz

www.evrensel.net