Haftalık 80 liraya çalışan çocuklar

Haftalık 80 liraya çalışan çocuklar

Yazın gelmesiyle okullar kapandı ancak bazı çocuklar tatil yapmak yada dinlenmek yerine tarlalarda, fabrikalarda çalışmak zorunda.

Okulların kapanmasıyla birlikte birçok çocuk yaz tatilini değerlendirmek üzere çeşitli yerlere giderken, yoksul ailelerin çocukları ise işyerlerinin yolunu tuttu. Bazı çocuklar okul harçlıklarını biriktirmek için bazıları ise ailelerin geçimine katkı sağlamak üzere sanayi, tekstil ve tarlalarda iş arayışına başladı. İş bulamayan çocuklar ise, sokaklarda su ve simit satarak para kazanmaya çalışıyor. 

Mersin Sanayi Sitesinde Oto tamir dükkanında çalışmaya başlayan ortaokul öğrencisi D.K, tatil dönemini çalışarak geçirdiğini söylüyor. Bu yıl 7’nci sınıfı bitirip 8’inci sınıfı geçtiğini belirten K, sınıfını geçip kendi isteği ile sanayide çalıştığını dile getirdi. Çalışmak zorunda olduğunu ifade eden K, “İki yıldır her okul tatil döneminde sanayide çıraklık yapıyorum. Kendi isteğim ile çalışıyor ve aileme destek oluyorum. Haftalık 80 TL alıyorum hem kendi harçlığımı çıkarıyorum hem de aileme katkıda bulunuyorum” dedi. 

‘PARAM OLSA OKURUM’

Okuduğu okulda daha çok kendisi gibi yoksul ailelerin çocuklarını okuduğunu anlatan K, “Ben Mersin’in Akdeniz ilçesinde bulunan Çay Mahallesi Ortaokulunda okuyorum. Okuduğum okulda benim gibi çalışmak zorunda kalan birçok arkadaşım var. Fakir çocuklarız ondan dolayı çalışıyoruz” diye konuştu. Fazla bir seçim şansı olmadığını, okul olmazsa muhakkak çalışmak zorunda kalacağını belirten K, “Hiç olmazsa elimizde bir meslek olsun” diyerek okulu er geç bırakmak zorunda kalacağını anlatıyor. 5 kardeşi olduğunu ve ekonomik durumdan kaynaklı meslek sahibi olmak istediğini vurgulayan K, “Param olsa ve iyi bir eğitim alsam okul okurdum. Hatta öğretmen olmak isterdim çocuklara eğitim vermek isterdim” diye konuştu. 

İki yıldır okul tatillerinde sanayinin yolunu tutan ve 10 kişilik bir ailenin en küçüğü olduğunu dile getiren E. D ise, ailesinin bu yıldan sonra kendisini okutma gibi bir şansının olmadığını kaydetti. D, “Ailemin ekonomik olarak durumu yok. Bende karar verdim bu yıldan sonra artık okumayacağım. Aileme destek vermek için çalışmam gerekiyor” dedi. İki yılda sanayide artık kalfa olduğunu anlatan D, oto tamircisi olarak çalıştığını ve haftalık 170 TL aldığını belirtti. D, “Haftalığımdan 20 TL alıyorum gerisini aileme veriyorum. Çalışmak çok zor ama mecbur kaldım” diye konuştu. Derslerinin çok iyi olduğunu, hatta her dönem teşekkür aldığını anlatan D, şöyle devam etti: “Derslerimde matematiğim çok iyiydi. Kafam basıyordu. Bana fırsat verilse ben bugün işimi bırakıp okumaya devam ederdim. Ben oto tamirciliğinden de anlıyorum, usta bile olurdum. Muhasebeci olmak istiyordum masa başı iş güzel olurdu. Ama bana biri gel seni okutmak için her türlü desteği vereceğim dese, arkama bile bakmadan işi gücü bırakır giderdim.” (Mersin/DİHABER)

www.evrensel.net