Libya’da emperyalist özgürlük

Libya’da emperyalist özgürlük

Son haftalarda şahit olduğumuz olaylar, Ortadoğu’da filizlenen isyanların Libya boyutunun çok daha karmaşık olduğunu gösteriyor. Tunus ve Mısır’da halk ayaklanmalarını istediği gibi yönlendiremeyen emperyalist güçler, Libya’da işi sıkı tutmaya çalışıyor anlaşılan. Irak’ta yaşananlar, Pakistan’da ve Afganistan

Murat Aslan


Kendi ülkemizin pozisyonunu anlamak için, önce gelinen noktayı net olarak ortaya koyalım. İlk başta bizleri şaşırtarak ‘NATO’nun Libya’da ne işi var! Biz buna karşıyız’ diyen başbakanımız, son aşamada Obama’dan aldığı talimatla İzmir’i harekâtın komuta merkezi yapmış bulunuyor. Tunus’la başlayan ayaklanmaların en başında, bir süre sessiz kalıp nedense görüşlerini hep, Obama’yla yaptığı  ‘kritik’ görüşmelerle netleştiren Erdoğan, son Obama görüşmesinden sonra Türkiye’yi de harekâta sokmuş görünüyor. Erdoğan bunu iç politikada ise, ‘biz Libya halkına silah doğrultmayız’ diye yansıtıyor. NATO’da yapılan iş bölümünde; kimine öldürme, kimine de onların arkasını kollama, bekçiliğini yapma görevi düşmesini ve bize de emperyalizmin bekçiliğini yapma görevi düşmesini olumlu bir durum gibi yansıtmaya çalışıyor. Gelinen noktada NATO’nun Libya’ya müdahalesini savunan başbakan, çok kısa bir süre önce, BM’nin yetkisini NATO’ya devretmesine de karşı çıkıyordu. Çünkü kendisi de biliyordu ki, yetkiler BM’deyken, operasyona çekimser oy kullanarak çanak tutan Rusya ve Almanya gibi ülkelerin ikiyüzlülüğü, yetkiler NATO’ya devredildiğinde Türkiye’de ortaya çıkacaktı. Hepimizin bildiği gibi Türkiye, eğer isteseydi üyesi olduğu NATO’nun Libya’ya müdahalesini engelleyebilirdi. Fakat ne yazık ki AKP zihniyetinin Irak savaşında, Amerika ile milyon dolarlar üzerinden yapılan pazarlığı ve Amerika’ya verdiği desteği düşündüğümüzde, Libya’ya verilen desteğin de karşılıksız kalmayacağını düşünüyor herhalde.

Tabi meclise AKP’nin getirdiği teskereyi,  CHP’nin verdiği destekle meclisten geçirmesi, birçok konuda çelişiyor gözüken iki partinin gerektiğinde nasıl omuz omuza verdiğinin açık bir örneğiydi.

Dünyadaki savaş lobisinin ve militarist zihniyetin en acı gerçekliği, İsveç’in Libya’ya müdahaleye destek vermek istemesiydi. İsveç, kendi ürettiği uçakları denemek ve reklamını yapmak için, operasyona destek vermek istediğini bildirdi. İşte emperyalizmin ve dört bir yandaki işbirlikçilerinin geldiği ve dünyayı getirdiği son nokta budur.

www.evrensel.net