İşte evimiz buradaydı!

İşte evimiz buradaydı!

Şırnak'ta yasağın kısmen kalkmasının ardından halka 'Yeni bir Şırnak inşa ediyoruz' broşürü dağıtılsa da gerçek manzara çok acı.

Şırnak’ta yasağın kısmen kallması üzerine kente dönebilen yurttaşların arama noktalarında ellerine tutuşturulan “Yeni modern bir Şırnak inşa ediyoruz” broşürünün aksine görünen manzara karşısında gözyaşları öfkeye dönüşüyor. Düz bir moloz tarlasını andıran kentin içinde kimi bir direkten, kimi bulduğu bir fotoğraftan evinin yerini tespit etmeye çalışıyor. Yıkımın sürdürdüğü kentte, bir anı, bir eşya, bir çanta, ya da herhangi bir ipucu “İşte evimiz buradaydı” demeye yetiyor.

İZ SÜRDÜLER

Bahçelievler Mahallesi’nde yıkıma devam eden bir dozerin yanından sessizce düz olmuş caddeye inen bir yaşlı kadın ve yanındaki genç, buldukları iki parça eşyayı yanlarında getirdikleri çuvala yerleştiriyor. Hacı Kumri İlter olarak kendisini tanıtan kadın, büyük bir emekle, yoksullukla başını koyabildikleri evlerinin yerini gösteriyor tahminen.  İlter, torunuyla birlikte sürdürdükleri izin ardından iki küçük ev eşyadan evlerinin yerini tespit ettiklerini söylüyor. “Aylardır dışarıda kaldık” diyen  İlter, bir umut döndüklerinde ise oğlunun okul çantası ile karşılaştığını dile getiriyor. Başındaki beyaz tülbentle siliyor akan gözyaşlarını. Ve yeniden dönüyor sığındıkları akrabalarının evine doğru.

KOMŞUSUNUN ÇATISINDAN BULDU

Yıkılmak üzere olan komşusunun evinden kendi evinin yerini tespit eden Hediye Batak da, demir yığını ve molozların arasında geçmişe gidip geliyor. Yerleştiği Cizre’den geldiğini söylüyor. Batak, yerini dahi zor bulduğu evin hâlâ 25 bin TL borcu olduğunu anlatıyor.
Evin yıkılmadan önce ateşe verildiğini yanmış eşyalarından gördüğünü ifade eden Batak, “Bize yapmadıkları bir şey kalmadı. Biz de yasak kalkınca yönümüzü topraklarımıza çevirdik. Bir geldik ki evimizden geriye hurda kalmış. Biz eşyalarımızın küllerini bile bulamadık. Topraklarımızı terk etmek isteseydik bugün bu yıkıntıların arasına gelmezdik” diye konuştu. Bu yıkım Batak’ın karşılaştığı ilk yıkım değil. “1990 yılında, evlendiğim yıl Serê Dehlê köyündeki evimiz de yıkılmıştı. Şimdi de bu evimiz yıkıldı” diyor.
Bahçelievler Mahallesi’nden Salih Çapar da kendi evinin yerini nispeten ayakta kalmış komşusunun evinin çatısından çıkarabildiğini söylüyor. Taşındığı Cizre’den “Bir umut” diye geldiği kentten gözyaşlarıyla dönüyor Cizre’ye. (DİHABER)

www.evrensel.net
ETİKETLER Şırnakyıkım

0 yorum yapılmış

    Yorum yapın

    Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.