deneyimleri paylaşıyoruz

Evrensel gazetesini ilk, üniversite yıllarımda okumaya başladım. Çok sık olmasa da arada sırada okuyordum. Daha sonra Graniser işçileri olarak, sendikal faaliyete başladığımızda gazeteyle iç içe olmaya başladım. Çünkü bizim sorunlarımızla ilgilenen, yazan ve topluma ulaştıran tek gazeteydi.


Evrensel gazetesini ilk, üniversite yıllarımda okumaya başladım. Çok sık olmasa da arada sırada okuyordum. Daha sonra Graniser işçileri olarak, sendikal faaliyete başladığımızda gazeteyle iç içe olmaya başladım. Çünkü bizim sorunlarımızla ilgilenen, yazan ve topluma ulaştıran tek gazeteydi. O günden bugüne sürekli olarak okuduğum, takip ettiğim gazetelerden biri oldu. Mücadelemizde sürekli bizim yanımızda olduğu için, genel olarak hemen bütün arkadaşlarımızın üzerinde farklı bir yeri vardır Evrensel’in. Daha önce bu gazeteyi okumayan ve gazete hakkındaki fikirleri olumsuz olan arkadaşlarımız vardı aramızda. Gördüler ki Evrensel dışında hiçbir gazete kendi sorunlarını dile getirmiyor, okumaya başlayıp, mektup falan yazmaya başladılar bu sefer. Benim de iki mektubum yayınlandı gazetede. Sendikal mücadeleye başladığımızda kendi duygu ve düşüncelerimi, yaşadığım zorlukları, patronun bizi nasıl sömürdüğünü birilerinin bilmesini istedim. Bu düzenin böyle yürümeyeceğini, bir şekilde haklarımızın olduğunu ve insanca yaşamak istediğimizi yazmak gereksinimini duydum. Bunu da tek yazacağım yer Evrensel gazetesiydi. Çünkü, işçilerin duygu ve düşüncelerini çarpıtmadan yazan ve okurlarına ulaştıran tek gazete Evrensel. İkinci mektubum da Akyıl işçilerine destek mektubuydu.
Bizim gibi çok kötü şartlarda çalışıp haklarını alamayan birçok işçinin olduğunu, hepimizin aynı sorunlarla mücadele ettiğimizi öğreniyorum mektuplar sayesinde. Hep patronları tarafından sömürülen ve hakları ellerinden alınan ya da alınmaya çalışılan işçilerin yazıları var. Ama aynı zamanda bütün bu haksızlıklara karşı savaştıklarını da yazıyorlar. Belki buna bir tek Evrensel değil de, diğer basın yayın kuruluşları ilgili olsa daha başarılı olacağız. Ama sanırım diğer basın kuruluşlarını, işçilerin yaşadığı sıkıntılar pek ilgilendirmiyor, daha başka konular önemli onlar için! Gazetede çıkan mektupları diğer işçi arkadaşlarımızla beraber okuyup değerlendirmeler yapıyorduk. Bizden daha önce sendikal faaliyete başlamış birçok işçinin yazılarını okuyorduk. Onların yaptıklarını bizler örnekler vererek tartışıyorduk. Bizler, bu mücadelede ne gibi zorluklarla karşı karşıya kalacağımızı onların mektuplarından öğreniyorduk. Onların bu zor koşullarda yılmayıp, nasıl mücadele ettiklerini okuyorduk mektuplarda. Destek mektupları yazıyorduk karşılıklı. Bunların, biz işçilerin birleşmesi açısından falan da önemli şeyler olduğunu düşünüyorum. Hiçbir ırk ayrımı yapmadan, işçilerin birliği için uğraşan, kardeşlik için uğraş veren bir gazete olduğu için Evrensel’e teşekkür ediyorum.
Zeynep Temel
www.evrensel.net