İyilik yıldızlar kadar uzak değil, uzat elini

Turan Feyzioğlu İlköğretim Okulu 4-C sınıfı öğrencileri, lösemi hastası arkadaşları Özgür Demiralan’ın sağlığına kavuşabilmesi için akıllarından geçen ve ellerinden gelen ne varsa yapıyorlar.


Turan Feyzioğlu İlköğretim Okulu 4-C sınıfı öğrencileri, lösemi hastası arkadaşları Özgür Demiralan’ın sağlığına kavuşabilmesi için akıllarından geçen ve ellerinden gelen ne varsa yapıyorlar. Öğrenciler, bir ay boyunca süren çalışmalarının sonucunda ortaya çıkardıkları ürünleri, cuma günü düzenledikleri kermesle arkadaşlarının beğenisine sundular. Öğrenciler, okullarının bahçesine koydukları masaları, ürünleriyle donattılar ve bir yandan da uzun uğraşlar sonucunda ortaya çıkardıkları bu ürünleri satmaya çalıştılar. Öğrenciler, ürünlerinin hepsini satmaya çalıştılar; çünkü elde ettikleri gelir, 8. sınıfta okuyan arkadaşları Özgür Demiralan’ın tedavisinde kullanılacak. Lösemi hastası Özgür için düzenlenen kermes, çocuk seslerinin birbirine karıştığı bir ortamda, heyecan, mutluluk ve sevginin paylaşılarak büyüyebileceğini adeta kanıtladı. Özgür’ün sağlığına kavuşması için ürettiklerini satmanın telaşı içinde olan çocukların yüzlerinden, yaşadıkları sevinci okumak mümkündü. Boya takılar, boncuk kolyeler, tokalar, saç bantları, kibrit çöplerinden birleştirilerek yapılmış çerçevelik ve kalem kutuları, ip bebekler, bez bebekler, patikler, banyo lifleri, yazmalar, eşarplar, vazolar, plastik süt kutularını birleştirerek yapılmış oyuncaklar, değişik boyda ve renkte mumlar... Öğrenciler bir ay boyunca, neler üretebileceklerini ve nasıl yapacaklarını kararlaştırıp ardından hummalı bir çalışmaya girişmişler. Bütün bunları yaparken öğrencilere, başta öğretmenleri Birgül Gür ve aileleri yardımcı olmuş. Türkçe dersinde, “üretim, tüketim ve verimlilik” temasının işlendiğini belirten Birgül Gür, ürettiklerini kermesle satma fikrinin, temayı işlerken öğrencilerden birinin önerisi olduğunu ve buna o gün karar verdiklerini de sözlerine ekliyor.
Öğrenciler, okulun bahçe duvarına astıkları sözlerde, ne yapmak istediklerini konuşmadan da anlatıyorlar: “Bize değer kazandıran şeyler yaptığımız işlerdir”, “İyilik yap iyilik bul”, “İyilik yıldızlar kadar uzak değil, uzat elini.”
Öğleye doğru, masalarda öğrencilerin annelerinin hazırlamış olduğu kekler, börekler de karnı acıkan öğrencilere yetiştirildi. (Ankara/EVRENSEL)
Şiar Can Şener
www.evrensel.net