Bu günleri arayacağız

Bu günleri arayacağız

Ben, Manisa Organize’de çalışan ama şu anda işsiz olan bir işçiyim; bir çocuğum var, eşim de organizede bir fabrikada çalışıyor.


Ben, Manisa Organize’de çalışan ama şu anda işsiz olan bir işçiyim; bir çocuğum var, eşim de organizede bir fabrikada çalışıyor.
Bütün organizedeki işçiler için yazıyorum bu yazıyı. Manisa şehri, Avrupa’nın en uygun yatırım kenti ama neden? Çünkü bu organize sanayiinin içinde neler var neler... Fabrikaların yüzde 80’i taşeron olan, hakları elinden alınan, günde 12 saat çalışmanın dayatıldığı, gerekli mercilere şikayet edildiğinde hiçbir sonuca ulaşmayan, yüzlerce işçinin sakat kaldığında hiçbir hak talep edemediği organize işçileriyiz.
Böyle bir yer Manisa Organize Sanayi Bölgesi; şimdi ben soruyorum, neden hakkımızı alamıyoruz?
Eğer hakkımızı aramazsak bu günleri de arayacağız.
Beş yıl öncesini aradığımız bu günleri de arayacağız. Hafta sonu yüzde 100 mesai ücretlerimiz yüzde 50’ye, hafta içi mesailerimiz yüzde 50’den yüzde 25’e düştü. Artık bütün fabrikalar taşeron işçi alıyor. Kadrolu işçiler işten çıkartılıyor. İşçileri fabrikalarda birbirlerine düşürüyorlar. Yatırımlar artarken, cirolar yükselirken maaşlarımız her geçen gün azalıyor. Aldığımız maaş 400 YTL; ev kiraları 300 YTL’den başlıyor. Biz nasıl geçinelim?
Manisa’da bütün bunlara karşı işçi toplantısı yaptık. Bunun sonucunda işçi derneğini kurduk ve mücadeleye başladık. Ben buradan bütün işçi arkadaşlarıma sesleniyorum; gelin birlik olalım ve örgütsüz toplum köle toplum olmasın.
Organize sanayi bölgesinde çalışan bir metal işçisi (MANİSA)
www.evrensel.net