Mersin’de 1 Mayıs

Yüreğimin bir bölümü hüzünlü, bir bölümü ise sevinç duygularını yaşadı bugün.


Yüreğimin bir bölümü hüzünlü, bir bölümü ise sevinç duygularını yaşadı bugün. Sabah 07.00’de işten çıktım. Sağlık sorunlarım nedeniyle hastanede olan işimi hallettikten sonra eve gittim, üzerimi değiştirdim. Evdekilere ‘Haydi arkadaşlar 1 Mayıs’a gidelim’ dedim. 1 Mayıs alanına gittim. Partili arkadaşlar gelmeye başladı ve 100’ün üzerinde arkadaşla kortejimizi oluşturduk. Ancak gençlik sayımız oldukça azdı. Bu, yüreğimde hüzünlü duygular yarattı. Serbest bölgeden bir işçi arkadaşın partimizi arayarak bulması ve ‘Bu parti serbest bölgedeki direnişimizde bize sahip çıkan tek partiydi. Bu yüzden 1 Mayıs’a bu parti ile yürümeye geldim’ demesi, kızgın güneşte yüreğimde sevinç rüzgarları estirdi. Asıl önemlisi, üzerinde ‘Deniz olunmalı’ yazan büyük bir poster ile alana girdiğimizde, kitleler tarafından coşkulu alkışlarla karşılanmamız ve orta yaşlarda bir kişinin gelip Deniz’in posterini öpmesiydi. O anda yüreğim sevinçle kabarırken, mücadele azmim de pekişti. Yeniden ‘Deniz olunmalı’yı hissettirdi, bizlere.
İbrahim Cengiz (MERSİN)
www.evrensel.net