GÜNLÜK

GÜNLÜK

  • Caddenin ortasından bize doğru bakıyordu pankart.“Şimdi Demokrasi Zamanı”Altında ampulün mahreci bulunuyordu.


    Caddenin ortasından bize doğru bakıyordu pankart.
    “Şimdi Demokrasi Zamanı”
    Altında ampulün mahreci bulunuyordu.
    Ve insan düşünüyordu.
    Öyle ya, insan düşündüğü için insandı.
    Ama buna Türkiye özelinde bir ekleme yapılmalıydı.
    Çünkü burası “düşünce suçunun” olduğu topraklardı; düşünen insan içerde falan yatardı.
    Ya da arabasının altına bomba konulur havalara uçardı.
    Veya kalleş kurşunlar… Adi tetikçiler tarafından kuşatılır…
    Veya yakılırdı.
    “O şimdi asker” gibi.
    “O düşündü ve öldü!”
    Uğur Mumcu… Bahriye Üçok…
    Musa Anter… Vedat Aydın…
    Hırant Dink gibi…
    Ya da Denizler…
    Ve de diğer öldürülenler gibi.
    Ve bu insanların her biri öldürüldüğünde de yetkililer Türkiye’de demokrasi olduğunu söylüyor…
    Demokratik hukuk devleti olmakla övünüyordu!
    Hatta darbelerin gerekçeli açıklamasında bile, demokrasinin yeniden ve sağlam bir şekilde inşa edilmek için darbe yapıldığı anlatılırdı.
    Yani bu kadar demokrasiye düşkün bir ülke daha az görülürdü!
    ***
    O zaman ampulün aydınlattığı pankartta neden öyle yazıyordu?
    Yani kendi idaresindeki ülkede dün demokrasi yok muydu da şimdi vaadi yapılıyordu!
    Düşünmek sakat bir işti ama…
    Şeytan dürtüyor, insan düşünmeden edemiyordu.
    Son demokrasi gösterisine, son 1 Mayıs’a kayıyordu düşünce.
    O meydana Bush’lar, şeyhler, krallar, prensler girmişti de…
    İşçiler girememiş… Dövülmüştü.
    Ne kadar da güzel bir demokrasi örneğiydi!
    Mersin’de birkaç öğrenci, şimdi demokrasi diyen zatı protesto ettikleri için kaç yıl hapis yemişti?
    Ve ya ülkenin yüzde doksanı Irak işgaline…
    Amerika’ya karşıyken ampulün ortak işgal için kendini parçalaması…
    Ne de güzel bir demokrasi ruhuydu!
    Yine mesela Şemdinli…
    Her biri demokrasi harikasıydı!
    Nitekim habire yargılanan, hakkında pek çok dava açılan…
    Makamlara çağrılıp ayağının denk alması nasihatleri yapılan ve sonunda vurulan Hırant’ da bir demokrasi göstergesi olarak şimdi mezarında yatıyordu.
    Sivas katliamaının mekânı restoran yapılıyordu!
    Ve ampul bağırıyordu:
    Şimdi demokrasi zamanıydı.
    Ve insan düşünmeden edemiyordu.
    Acaba şimdi ve bundan sonra kaç insanın başı yanacak…
    Kaç aydın vurulacak…
    Demokrasi adına bölgede Amerika ile ne haltlar karıştırılacaktı?
    Ayağınız denk alın; Şimdi demokrasi zamanı!
    Yücel Sarpdere
    www.evrensel.net