Acılarımdan biri Sivas

Ömrümün bu senesine kadar benimle büyüyen acılarımdan biri Sivas. Daha çocuktum, bir insan yanarsa ne olur bilmezliklerinde evimin önünde çamurdan evler yapardım.


Ömrümün bu senesine kadar benimle büyüyen acılarımdan biri Sivas. Daha çocuktum, bir insan yanarsa ne olur bilmezliklerinde evimin önünde çamurdan evler yapardım.
Şimdi anlıyorum bir insan yakılırsa ne olur... 33 can mı yanmalıydı Sivas’ın orta yerinde ben Aleviyim diyebilmek için, ki öyle olmadı mı?
Yobaz demek yetebilir mi o vahşetin varoluşuna sebep? Ben yeteceğine inanmadım büyüdükçe. Sadece şeriat yobazlığı mı vardı bu işin içinde? Sadece gericiler mi yaptı bu vahşeti?
Yoo o kadar güçlü değil bu ülke insanı, arkasına derinini almadan böyle bir şeye kalkışır mı, asla...
Şimdi bu vahşeti yapanlara acımam ile bu vahşeti yaratanlara nefretim bugüne sahip çıkmayanlara duyduklarımla eş... İşte beni yakan da bu. Umutla kalın... Hevi biminin...
Roniya M. (Güngören/İSTANBUL)
www.evrensel.net