Ekmeğim Layner

Tekrar merhaba sevgili dostlar! İşbir Fabrikası’nda yaşadığımız sıkıntıları Evrensel’e anlatmaya devam ediyoruz, devam edeceğiz.


Tekrar merhaba sevgili dostlar! İşbir Fabrikası’nda yaşadığımız sıkıntıları Evrensel’e anlatmaya devam ediyoruz, devam edeceğiz. Kapının önüne koyulma korkusu, işçilerin yapılan haksızlıklara boyun eğmesinin en büyük etkenlerinden bir tanesi. Yarının nasıl olacağını bilmeyen işçi arkadaşlar, bugünü kurtarmanın telaşında her şeye eyvallah demek zorunda kalıyor. 11 aylık sözleşmeler yapılarak işçi alınması birçok olumsuzluğu beraberinde getiriyor. Mesela girdi-çıktıların yapıldığı sürelerde işçilerin sigortası yatırılmıyor. Çıkışı verilen işçilerin işe geri dönmesi taşeronun inisiyatifine kalmış durumda.
Yaşadığımız diğer sorunlar, çalışma süreleri içinde bize yapılan baskılar. Bizlere üretmemiz gereken adet mal söyleniyor, istenilen malı üretmezsek işten çıkarılmayla tehdit ediliyoruz. Su içmeye giderken bile izin istemek zorundayız. İşbir’in Organize Sanayi Bölgesi’ndeki fabrikasında çalışan bir arkadaşımız, pazar günü mesaiye kalmadığı için işi bırakmak zorunda kaldı. Kesimhanelerdeki çalışma koşulları çok sağlıksız. Yemekhanelerde ucuz ve kötü yemekler çıkıyor. Bu nedenden dolayı bazı arkadaşlarımız zehirlendiler.
Her hafta toplantı yapılıyor. “İşi iyi yapmıyorsunuz, dışarıda çok işsiz var” diye bizleri tehdit ediyorlar. Bizlere Çin’i örnek gösterip daha fazla çalışmamız için baskı uyguluyorlar.
Duvarlarda “Hedef sıfır hata” yazılı tabelalar var. Duvarlara asılan diğer bir yazıda “Kumaş ve layner parçaları çöp değildir, ekmeğimizdir. Bulduğun yerde eğil al. Üç defa öp alnına sür. Ardından muhafazasına kaldır.” İnsanla adeta dalga geçen ve kâr hırsının boyutlarını gösteren örneklerdir bunlar.
İşçiler diğer taraftan da yaratılan değerlerle beraber birbirinden uzaklaşıyor ve yarış halinde olan insanların ruh halinde davranıyorlar. Örgütlenmenin önündeki önemli sorunlardan birisi de budur.
İşbir Fabrikası’ndan bir grup işçi (BALIKESİR)
www.evrensel.net