Kavganın, umudun ve geleceğin şairiydi

Kavganın, umudun ve geleceğin şairiydi

TOPLUMCU şiirin önemli temsilcilerinden Şair Adnan Yücel anılıyor. Adnan Yücel, 24 Temmuz 2002’de akciğer kanserinden ötürü Adana’da yaşama veda etmişti.


TOPLUMCU şiirin önemli temsilcilerinden Şair Adnan Yücel anılıyor. Adnan Yücel, 24 Temmuz 2002’de akciğer kanserinden ötürü Adana’da yaşama veda etmişti. Şair Adnan Yücel için bu yıl, Çukurova Öğretim Elamanları Derneği, Akdeniz Çevre Koruma ve Kültür Derneği, Eğitim Sen Adana Şubesi, Çukurova Edebiyatçılar Derneği tarafından ortak bir anma etkinliği düzenlenecek. Etkinliğe bu kurumların yanı sıra Şair Adnan Yücel’in eşi Ayşe Yücel, kızı İmge Yücel ve dostları katılacak. O gün Adnan Yücel anısına; el ele, kol kola, hep bir ağızdan ateşli kavga, mücadele ve zafer şiirleri söylenecek.
Adnan Yücel’i anma etkinliği, 25 Temmuz Cumartesi saat 19.30’da Yamaçlı mahallesi’nde bulunan Akdeniz Çevre Koruma ve Kültür derneği’nde gerçekleştirilecek.
ŞİİRLERİ HAKÇA BİR DÜZENİN BİLDİRGESİYDİ
Sanat, içinde insana dair, baskısız, sömürüsüz ve savaşsız dünyaya dair bildirge sunuyorsa halkın sanatı olabilir. Ve sanatçı gerçekten halkın kalbinde yer etmek istiyorsa, kalıcılaşmak istiyorsa, bildirge sunucusu, ezilenlerin ezenlere karşı verdiği mücadelenin asli unsuru olmalıdır. Adnan Yücel, böyle davrandığı ve şiiri, sözü ve eylemi ile halkın yanında saf tuttuğu için kalıcılaşmıştır. Adnan Yücel’in şiirlerinde sınıf kavgasına vurgu ve umut vardır.
12 Eylül’le yaratılmak istenen baskı ve karanlık yıllara karşı o direncin ve kavganın sesini yükseltti. Bütün ülkenin cezaevine çevrildiği koşullarda “Acıya kurşun İşlemez” şiirini yazdı. Sınıf kavgasında işçi sınıfının ve emekçi halkların yanında yer alarak, baskıya, zulme karşı direndi. İnançsızlığın baş gösterdiği, mücadelede kimilerinin teslim bayrağını çektiği koşullarda Adnan Yücel, yaygın olarak bilinen şiiri “Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek” ile geleceğe umut aşıladı.
Şiirleri ile sadece güncel olanı yakalamadı, aynı zamanda evrensel olanla bağını güçlü bir şekilde kurdu. Bunun için de sadece geçmiş dönemin değil geleceğin de şairi oldu.
YÜCEL YANI BAŞIMIZDA
Adnan Yücel yanı başımızda; o işçilerin, emekçilerin, kadınların, gençlerin şairi. Adnan Yücel, bizim şiirlerimizin şairlerinden biriydi. İşçilerin, emekçilerin, ezilen Kürt halkının sesi, soluğuydu. Emekçilerin şairi Yücel, her zaman umudun ve kavganın şairi oldu.
Küreselleşme denilen haydutluğun ortalığı toz duman ettiği, postmodernizm denilen pespayeliğin meydana salındığı, sanatın ve edebiyatın biçimcilik adına içeriğinden kopartılmaya çalışıldığı, dört bir yanın sise, toza boğulmaya çalışıldığı dönemlerden geçti.
Grevler gördü, darbeleri yaşadı. Şiirin soysuzlaşmasına karşı yalınkılıç savaştı. Bir gün bile, halkına sırtını çevirmedi. Halkın değerlerini küçümsemedi. İmgeleri silaha dönüştü halkın elinde. Şiirleri yön verdi, cesaret aşıladı. Nâzım’ın yolunu yol bildi kendine. H. Hüseyin Korkmazgil’i, Orhan Kemal’i, Yılmaz Güney’i, Ahmet Arif’i ve diğer nice halk sanatçılarını doldurdu yüreğine. Ve geldi bugüne…
KAVGA SÜRÜYOR…
Şiir, sanat, edebiyat, dün vardı, bugün de var. İnsanlığın tarihi, aynı zamanda sanatın da tarihidir. Ve ezen ve ezilenin olduğu toplumlarda elbette egemen kültürün yanı sıra emekçilerin kültürü de olacak. Elbette şiir, edebiyat ve sanat, ezilenlerin yeni bir dünya özlemlerini haykırdıkları saf ve temiz bir pınara dönüşecektir. Adnan Yücel, Çukurova’nın sarı sıcağında, tertemiz şiir pınarından emekçilere soğuk sular taşımaya devam ediyor. Yücel, geleceği ve umudu ezilenlerin mücadelesinde ve kuracakları hakça düzende gördü. Bunu da şiir dizelerine yansıttı:
“…
Saraylar saltanatlar çöker
kan susar bir gün
zulüm biter.
menekşeler de açılır üstümüzde
leylaklar da güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...

Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey her şey bitti diyenler,
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!”
(Yeryüzü Aşkın Yüzü Oluncaya Dek)
ADNAN YÜCEL KİMDİRAdnan Yücel, Elazığ’da, 27 Mart 1953 yılında doğdu. Evli ve iki çocuk babasıydı. Diyarbakır Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü ile Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitim Bölümü’nde okudu. Bir dönem ortaöğretimde öğretmenlik yaptıktan sonra Adana Çukurova Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nden öğretim görevlisi olarak emekli oldu. Yakalandığı kanser hastalığı sonucu 24 Temmuz 2002 tarihinde aramızdan ayrıldı.
Halil İmrek
www.evrensel.net