Asya-Pasifik orduları (3)

Asya-Pasifik orduları (3)

Okyanusya’nın en büyük nüfuslu ülkesi Avustralya, 53 bin askeriyle bölgenin en büyük ordusuna sahip. Avustralya Ordusu da, Japon Ordusu gibi, başından beri, ABD Ordusu’nun askerlik arkadaşı oldu. Vietnam-Amerikan Savaşı’na, Irak-Amerikan Savaşı’na ve Afganistan-Amerikan Savaşı’na Yeni Zelanda’yla birlikte asker gönderdi. Avustralya Ordusu, birçok göçmen ülkesinin ordusunda olduğu gibi, genel nüfusun yaşlanması ve doğum oranının düşük olması nedeniyle, asker bulmakta zorlanıyor; ülkeye nice umutlarla göçüp iş bulamayan göçmenler, orduya katılıyor. 2009 yılbaşında Avustralya Donanması, görevli azlığından, 2 ay dinlenceye ayrıldı; tüm denizciler 2 aylığına ücretli izne çıktı. Çok sayıda asker, Avustralya Ordusu’ndan çeşitli nedenlerle ayrılıyor.

Okyanusya’nın en büyük nüfuslu ülkesi Avustralya, 53 bin askeriyle bölgenin en büyük ordusuna sahip. Avustralya Ordusu da, Japon Ordusu gibi, başından beri, ABD Ordusu’nun askerlik arkadaşı oldu. Vietnam-Amerikan Savaşı’na, Irak-Amerikan Savaşı’na ve Afganistan-Amerikan Savaşı’na Yeni Zelanda’yla birlikte asker gönderdi. Avustralya Ordusu, birçok göçmen ülkesinin ordusunda olduğu gibi, genel nüfusun yaşlanması ve doğum oranının düşük olması nedeniyle, asker bulmakta zorlanıyor; ülkeye nice umutlarla göçüp iş bulamayan göçmenler, orduya katılıyor. 2009 yılbaşında Avustralya Donanması, görevli azlığından, 2 ay dinlenceye ayrıldı; tüm denizciler 2 aylığına ücretli izne çıktı. Çok sayıda asker, Avustralya Ordusu’ndan çeşitli nedenlerle ayrılıyor.Avustralya Ordusu, Okyanusya bölgesinin en büyük ordusu olarak, bölgenin büyük abisi. Küçük bir ülke olan Yeni Zelanda ise, diğer birçok Pasifik ülkesi için de geçerli olduğu gibi, savunmasını Avustralya’ya bırakmış durumda. Avustralya’nın büyük abisi ise, ABD. Avustralya’da ABD’nin ve Singapur’un askeri üsleri bulunmakta. Bölgenin diğer 3 belli başlı Amerikancı ordusu, Tayland, Güney Kore ve Singapur orduları. Tay Krallık Ordusu, ABD Ordusu’nun bir basamağı olarak Kore Savaşı’na da, Vietnam/Amerikan Savaşı’na da, Irak/Amerikan Savaşı’na da asker gönderdi. Aynı biçimde, Güney Kore, Vietnam/Amerikan Savaşı’nda Amerikan güçlerine destek olmak amacıyla 300 bin askerini gönderdi! Singapur Ordusu ise, İsrailli askeri uzmanlar tarafından kuruldu. Singapur’da ABD’nin çeşitli askeri birimleri bulunmakta.Daha önce belirttiğimiz gibi, Pasifik’teki birçok ada-generkinde (devlet) (Kiribati, Nauru, Palau, Samoa, Tuvalu, Solomon Adaları ve Mikronezya) ordu bulunmuyor. Zorunlu askerliğin (ZA) olmadığı Asya-Pasifik ülkeleri şunlar: Afganistan, Avustralya, Bangladeş, Bhutan, Brunei, Çin, Fiji, Filipinler, Hindistan, Japonya, Maldivler, Myanmar, Nepal, Pakistan, Papua Yeni Gine, Seyşeller, Sri Lanka ve Yeni Zelanda. Asya-Pasifik’in yarıdan fazlasında ya ordu yok ya da ZA yok. Çin’de, kağıt üstünde, ZA olsa da; gönüllü çok olduğu için uygulamaya geçirilmiyor. Ayrıca, Çin’de ve Hindistan’da, ZA’nın olmamasının bir diğer nedeni, nüfusun çok büyük olması (Hindistan, 1.13 milyar; Çin, 1.3 milyar nüfuslu). O kadar askeri besleyecek olanak yok. Çin’de ZA olsaydı; her yıl yaklaşık 10 milyon erkeğin askere alınması gerekecekti! (Bir o kadar da kadın!) Bunun yerine, ülkede lise ve üniversite öğrencileri, 1-4 hafta askeri eğitim alıyor. Bu eğitim, önemi azalsa da sürüyor. Filipinler’de de ZA yok ama lise ve üniversitelerde yönergenin (müfredat) bir parçası olarak askeri eğitim var. Bu eğitimi tamamlamayan, mezun olamıyor. Tayland’da askerlik için erkekler kura çekiyor. Kurada askerlik çıkanlar, 2 yıl asker oluyor. Yeni Zelanda ve Avustralya’da ZA, Vietnam/Amerikan Savaşı’nın bitimine yakın olarak, 1972’de kaldırıldı. ZA, Güney Kore’de ve Singapur’da 2 yıl ve Tayvan’da 1 yıl. Singapur’da askerliğin bitmesinden sonraki 10 yılda gençler her yıl 40 günlük eğitim görüyor.Dünyanın dört bir yanında ZA yanlıları ve karşıtları var. ZA karşıtları, ZA’nın insan haklarına aykırı olduğuna, kölelik olduğuna; ZA ordusunun şiddeti, ulusalcılığı, orduculuğu ve erilliği beslediğine dikkat çekiyorlar. Bu bakışa göre, ZA, topluma boyun eğdirme aracı. Uzmanlık açısından bir bakış ise, ZA karşıtlığını, ZA olan ülkelerde ordunun düşük nitelikli oluşuna ve genç işgücü kaynağının boşa harcanışına dayandırıyor. ZA yanlıları ise, kimi askerlerin okuma-yazma ve ilkyardım gibi temel bilgileri ZA ordusunda edinişine dikkat çekiyor. Ayrıca, ZA, gençlere, ‘kendini feda etmek’ gibi yüce değerlerin verildiği bir kurum olarak da çalışabiliyor. Örneğin, Vietnam’da, askere gidenlerle gitmeyenler arasında değerler açısından farklar gözlemleniyor. Uzmanlık açısından ZA yanlılığı, şu noktalara dikkat çekiyor: Ordu, ZA’nın getirdiği büyük işgücüyle ve her iş kolundan insanın katılımıyla zenginleşiyor. Aynı sayıda bir gönüllü ordusu oluşturulsa, tutumyapı (ekonomi) çökebilecekken, ZA, savunmanın düşük tutarla gerçekleştirilebilmesini sağlıyor (Gezgin, 2009a). Hindistan Komünist Partisi (Marksist)’in de ZA’yı savunduğunu daha önce yazmıştık (bkz. Gezgin, 2009 b).Saf bir barışçıllık düşüncesiyle halkları savunmasız bırakmak, kuramda şık görünebilir; ancak, gerçek yaşamda, ordular bir gereklilik ve zorunluluk (bkz. Gezgin, 2007). Sorun, ordunun varlığı değil; sorun, ordunun nasıl olacağı. Halkın ordusu mu, Nâzım Hikmet’in deyişiyle “23 sente satılan askerler”in ordusu mu... (bitti)İlgilisine KaynakGezgin, U.B. (2009a). Gazetecileri barışçıllaştırmak yerine barışçılları gazetecileştirmek (yayınlanmayı bekleyen çalışma). Gezgin, U. B. (2009b). Asya-Pasifik’te Bu Hafta (84): “Komünistler Hindistan’a!” Evrensel gazetesi Evrensel Hayat eki, sayı 245, 15 Mart 2009. http://evrensel.net/ekhaber.php?haber_id=47910 Gezgin, U. B. (2007). Asya-Pasifik’te Bu Hafta (6): 1973 Nobel Barış Ödülü’nü reddeden Vietnamlı devrimci ve karşı-orduculuk. Evrensel gazetesi Evrensel Hayat eki, sayı 165, 26 Ağustos 2007. http://evrensel.net/ekhaber.php?haber_id=15938
Dr. Ulaş Başar Gezgin
www.evrensel.net