17 Kasım 2009 05:00

GERÇEĞİN GÖZÜYLE

“Karşındakini inandırmak için söylediklerine önce kendin inanacaksın” derdi bir büyüğüm.

Paylaş

“Karşındakini inandırmak için söylediklerine önce kendin inanacaksın” derdi bir büyüğüm. TBMM genel kurulu’nda “Kürt sorununa çözüm açılımı” üzerine tartışmaları izlerken bu öğütteki gerçeklik payına bir kez daha tanık oldum. Önce AKP’den başlayalım. Meclis’te çoğunluktalar ama demokratik açılım’a sahip çıkma yolunda ne kadar inançlılar; o tartışılır. Mesela Kürt sorunu üzerinde umut verici, olumlu söylem ve çabalarına karşın çözüm getirmede belirli bir plan ve programlarının olmadığı her geçen gün biraz daha ortaya çıkıyor. Başından beri bu tür demokratikleşme çabalarına karşı oldukları bilinen muhalefet partilerinin ataklarını savuşturacak güçte görmüyorlar kendilerini. Devlet içindeki dengelere, “açılım” çıkışlarının partilerine oy kaybettirme endişelerine takmışlar kafayı. Bilindiği gibi kapıda daha çözüm bekleyen Ermeni meselesi var. Kıbrıs sorunu var. Elbette AKP’nin Kürt meselesini en azından Meclis’e getirerek tartışmaya açmasını küçümsüyor değilim. Ne var ki barış umuduyla bekleşen başta Güneydoğu insanı ve dahası haktan, eşitlikten, hukuktan, özgürlükten yana bir anayasa beklentisi içindeki yurttaşlar, artık somut çözümler görmek istiyor. Kafa karıştıran laf kalabalığından, mahalle kavgasını andıran siyaset çekişmelerinden bıktı, usandı. CHP’ye gelince; soğuk savaş politikalarının geçen yüzyılda kaldığının ayırdında değil ne yazık. Sosyal demokrasi adına siyaset yapıyor gibi görünseler de giderek sağa kayan siyasi hamleleri ile milliyetçiliği kaşıyarak oylarını artıracaklarını umut ediyorlar. Karşısındakileri ayrımcılıkla suçlarken toplumda ayrışmaya yol açabilecek bir tutumun içinde olduklarını fark etmiyorlar. Meclis kürsüsünde Dersim olayları üzerine kullanılan üslup, densizlik olduğu kadar ana muhalefet partisinin bugün geldiği çizgiyi göstermesi açısından da değerlendirilmeli diye düşünüyorum. Şiirimizin ustalarından Orhan Veli’yi 14 Kasım 1950’de yitirmiştik. 59 yıl olmuş kaybı. Orhan Veli, şair kimliğiyle emekten yana oldu hep; dizeleriyle savaşa, yoksulluğa, adaletsizliğe karşı durdu. Umut bağladığı sol siyasetin hali o dönemlerde de canını sıkıyordu ozanın. İronik bir anlatımla dizelerine döktü duygularını:
Sarhoş oldum da
Seni hatırladım yine
Sol elim;
Acemi elim,
Zavallı elim...
Orhan Veli günümüzde yaşananları göremedi. Çok sevdiği İstanbul’a edilen kötülükleri de... İyi ki göremedi. Onca yıl sonra onun emekçileri yine yoksul, yine sosyal güvenceden yoksun, yine işsiz. Karşı çıktığı savaşlar hiç bitmiyor. Umudu sol siyasetse acemilikte ısrarlı. Sosyal demokrat, demokratik sol sloganlarına kaynaklık eden bir dönemin CHP’si, günümüzde durduğu noktayı yeniden gözden geçirmeli; halktan kopukluğunun çarelerini aramalı kanımca. Orhan Veli’nin dizelerini de akıl defterlerine kaydederek... Belki o zaman evrende insan yaşamından daha değerli hiçbir şey bulunmadığının farkına varabilirler.
TURGAY OLCAYTO
ÖNCEKİ HABER

PİNOKYO tv8 20.15

SONRAKİ HABER

TRT’nin ‘yandaş medya’ peşkeşi TBMM gündemine taşındı

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa