02 Aralık 2009 05:00

Munzur özgür akmıyor

Adına şafağın nazlı seheri dediğimiz gün, bugün daha bir sancıyla topluyordu bütün inançlarını ve her bir...

Paylaş

Adına şafağın nazlı seheri dediğimiz gün, bugün daha bir sancıyla topluyordu bütün inançlarını ve her bir canlıya her bir hücreye ayrı ayrı düşürüyordu bütün dualarını, gül yüzünü ve en çokta umutlarını. Güneşin bütün ışıkları şafağın sert ve korkusuz soğuğunu yırtarak ışıltısını gezdiriyordu üzerimizde. Günler hep böyle başlar sonra kendi içinde katılaşırdı. Çıkarırdık o zaman içimizdeki inançların bekleyişlerini ve konuşturmaya çalışırdık toprakla narin bir parça ağaç fidesiyle yada bize gelecek olan her şeyle...
Uzun bir yol bekliyor şimdi bizi çok susamış ve yorgun olabiliriz ama yinede yılgınlığımızı göstermeden ulaşmak istiyoruz geleceğe... Bir insan en çok ne ister ya da bir insan ellerini açıp da yarından en çok ne bekler. İşte biz burada başlıyoruz hayata.
Günlerdir belki de daha arkası kesilmeden en çok konuşulan bir coğrafya olacak Dersim... Bu kadar acıya karşı çok dirençli oldu bir gün bile kendisinden ödün vermedi oysa şimdi biz bütün bu acıları kendimiz yaşatmaya başladık durmadan... ‘38’de sürgünlerle anıldı. Biliyorum yurtsuz ettiler gözleri kapalı Laç Deresi’ne belki emanet ettiler bütün acıları hüzünler ve yıllardır gözyaşları eksilmedi bu toprağın üstünde.her şeye rağmen acılarını gömerek yaşama sarılmaya çalıştılar hüzünlü yüz ve nasırlı el sıcak bir ana kucağı sararken toprağını bırakmak istemedi zorla koparılmak istendi Dersim’den. Şimdi her şey bitti. Her şey unutuldu belki biz öyle sanıyorduk şimdi de yeni bir acının penceresini aralar olduk. Belki sesimizi çok çıkartamadık yada daha ulaşmadı... Her yeni ses yeni bir hayatı yeni bir acıyı doğuruyor Dersim’de. Şimdi hiçbir şey olmamış gibi baraj yapıldı... Manzarayı güzel yorumlamaya çalışıyorlar oysa bir resmin hiçbir zaman ikinci yüzünü görmek istemiyorlar. Neden mi? Çünkü o barajları Dersimliler inşa etti. Yaşamla ölüm arasında kalmak gibi bir şey mesela. Bir baraj yapılacak biri ölümün yanında yer almak isterken kimisi de yaşam safında olmak isteyen baraj istemiyoruz olacaktı. Şimdi görmek istiyorum kim yaşıyor kim ölüyor... Şehrin merkezine kadar ulaştı büyük bir su tabakası insanların umutları inançları her şeyi su altında bırakarak bütün her şeyi bir anda sildi. Kızamıyorum çünkü bütün her şeyi biz yaptık bir baraj yapılmak istendi kimisi arazisini feda etti kimisi evini bıraktı kimisi Munzur’un önüne set yapmak için günlerce gidip o barajda çalıştı. Şimdi birçok kişi evinde mutludur... Sadece şunu demek istiyorum o parayla mutlu kaç gün geçirdiniz... Yine de biz sözümüzü esirgemeden bütün inaçlarımızla. Munzur özgür akacak!!! (Ama Munzur özgür akmıyor, Munzur yeni bir yaranın derin sancısında boğuluyor.)
Pelin Güngören (Mazgirt-Dersim)
ÖNCEKİ HABER

Sor, Afganistan'ı Gorbaçov anlatsın!

SONRAKİ HABER

The 'new system' in education or the latest version of instilling youth with AKP ideology

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa