Köylerine dönmek istiyorlar

Köylerine dönmek istiyorlar

Dersim’de 1994 yılında köyleri boşaltıldıktan sonra yıllarca prefabrik evlerde, daha sonra ise para karşılığında kendilerine verilen deprem konutlarında...


Dersim’de 1994 yılında köyleri boşaltıldıktan sonra yıllarca prefabrik evlerde, daha sonra ise para karşılığında kendilerine verilen deprem konutlarında sefaletle yaşamlarını sürdüren köylüler, köylerine geri dönerek bu sefalete son vermek istiyor.
1994’te yılında çok sayıda köyün boşaltılması nedeniyle, köylülerin kimisi Tunceli merkez ve ilçelerine kimisi de metropollere göç etmek zorunda kaldı. Göç etmek zorunda kalan Ovacık ilçesine bağlı Aslıca ve Elgazi köylüleri de, Ovacık’a göç etti; ancak kalacak yerlerinin olmamasından kaynaklı prefabrik evlere yerleşti. Ovacık’ın girişinde boş bir araziye kurulu ve 120 haneden oluşan prefabrik evlerde 10 yıl kalan köylüler, 2004 yılında yapılan inşaat halindeki deprem konutlarına yerleşti. Köylülerin kimi peşin 6 bin TL ile oturduğu konutu satın alırken, kimi ise ayda ödediği 200 TL ile konutlarda kalıyor. Birkaç küçük ve büyükbaş hayvanla geçimlerini sağlamaya çalışan köylüler, köylerine geri dönerek içinde bulundukları sefalete son vermek istiyor.
YARIM YAMALAK KONUTLAR
Köylülerden 75 yaşındaki Emine Keser, prefabrik evlerde yaşadıkları dönem çok zorluk çektiklerini, kimsenin kendilerine yardım etmediğini söyledi. Keser, “Köyümüzden çıktık. Her birimiz bir yere gittik. Çocuklarımın her biri bir yerde şimdi. Evimdeki eşyaları da komşular sayesinde bir araya getirdim. Köyümüzü asker boşalttı, çok çektik. Artık köyümüze geri dönmek istiyoruz. Devlet bize konut verdi, fakat evin her tarafı yarım yamalak” dedi.
Ovacık’a bağlı Elgazi köyünden göç etmek zorunda kalan Haydar Mühür (52) ise 1994 yılında köylerinin yıkıldığını ve göç ettiklerini ifade etti. Mühür, 5 yıldır deprem konutlarına yerleştiklerini, ancak işsiz oldukları için geçimlerini sağlayamadıklarını söyledi.
AİHM’DEKİ DAVA SÜRÜYOR
Ali Pektaş da (48), köylerinin yakıldığını ve devletin kendilerine barınmak için tek gözlü barakalar verdiğini söyleyerek, şunları kaydetti: “O dönem bunları Erzincan depreminden mi getirdiler bilmiyoruz, çamur içerisine koydular bu barakaları. Köyden göç eden ve dışarıda kalan insanlar yerleştirildi buralara. Şu anda hayvanlarımızı koyduk bu barakalara. Hayvanlar bile burada yaşayamıyor. 10 yıl bu barakalarda yaşadık. Köyün yakılmasının ardından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde (AİHM) dava açtık, dava hâlâ sürüyor.”
‘ANNEM ZATÜRREEDEN ÖLDܒ
Barakalarda yaşadıkları dönem aç kaldıklarını, üşüdüklerini, susuz kaldıklarını kaydeden Pektaş, bu barakalar ve devletin ihmalsizliği nedeniyle annesinin zatürreeden öldüğünü belirtti. Pektaş, “İnsanları yıllar sonra deprem konutlarına taşıdılar, fakat o konutlar da inşaat halindeydi, sıva yapmadan insanlar orada yaşamaya başladı. Konutlarda oturanlar bile devlete şu anda taksit ödüyorlar” dedi. (Tunceli/DİHA)
Songül Adsız
www.evrensel.net

0 yorum yapılmış

    Yorum yapın

    Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.