18 Aralık 2009 00:00

Muntazar El-Zeydi Roma’da

İtalya vatandaşı Massimo Tartaglia, İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi’ye saldırdı.

Paylaş

İtalya vatandaşı Massimo Tartaglia, İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi’ye saldırdı. Massimo, elindeki Duomo Katedrali’nin küçük bir heykeli ile Berlusconi’nin yüzüne vurmak suretiyle bu eylemi gerçekleştirdi. Ardından saldırganın ruhsal tedavi gören biri olduğu ifade edildi; ancak saldırganın zihinsel rahatsızlığı olduğu kabul edilse de, bu durum, ülkede siyasi hayatın bozulduğuna dair bazı gazetelerin yorumlar yapmasını önlemedi. Öte yandan, en büyük muhalefet partisinin üst düzey bir sorumlusu, “başbakan ve aylardır toplumu kamplaşmalara götürenler dahil, her şahsın, bu durumun yaşanmasında bir sorumluluk payı olduğunu kabul etmesi gerektiğini” dile getirdi. Bu arada bir gazete de, “özgürlüğün tehlike altında olduğunu” ileri sürdü. Bir başka gazete ise “Massimo Tartaglia’nin yaptığı eylemin, aslında “yabancı düşmanı, antidemokratik ve ırkçı” hükümete karşı bir tepki olduğunu açık bir şekilde yazdı. Ama her ne kadar büyük gazeteler, başbakanla dayanışmaya yönelik davetlerde bulunduysa da, saldırganı kahraman olarak gören yeni grupların Facebook’ta oluşmasını ve bu gruplara binlerce kişinin katılmasını engelleyemedi.
Berlusconi, İtalya’ya gelmiş yabancı bir misafir ya da işgalci bir ordunun başkanı değil; seçimlere, bir siyasi yaşama ve istikrarlı bir yönetime sahip bir ülkenin başbakanı kendisi. Ancak yine de bu olay, Muntazar El-Zeydi’nin, George Bush’a ayakkabısını fırlattığı olayı ele almayı gerektiriyor.
Duomo Katedrali’nin küçük bir heykeli ile gerçekleştirilen bu saldırının ardından, İtalya’da hiç kimse, ‘İtalyan kültürünün heykellerle ilişkisini’ ele almadı. Ya da ‘sokaklarda çok sayıda heykel bulunduğundan dolayı, kültürlerinde önemli yer tutan heykellerin olumsuz etkilerinden bazı İtalyanların hâlâ kurtulamadığını da’ hiç kimse ele almadı. Ancak Muntazar El-Zeydi’nin yaptığı eylemin, Doğuluların sahip olduğu gerilikten ve bu kültürün hurafelerinden kaynaklandığını; El-Zeydi’nin bu eyleminin, Arap kültürünün ayakkabıyla ilişkisinden ve El-Zeydi’nin bu kültürden etkilenmesinden kaynaklandığını bazıları iddia etmişti. Aynı zamanda hiç kimse, Massimo Tartaglia’nin bu eyleminin, modernleşme hareketinin İtalya’da başarısız olduğunu gösterdiğini de iddia etmedi. Ama bir gazeteci olarak Muntazar El-Zeydi’nin, kendi asli gazetecilik görevini yapacağı yerde böyle bir eyleme kalkışmasının, aslında, Arap coğrafyası gibi geri kalmış toplumlarda modern mesleklerin icra edilemeyeceğini gösterdiğini bazıları iddia etmişti. Ya da, El-Zeydi’nin aslında Saddam Hüseyin kültürünün bir neticesi olduğu iddia edilirken, Massimo Tartaglia’nin aslında Mussoloni’nin kalıntılarından beslendiğini de hiç kimse iddia etmedi.
Tabii ki, şiddetin kullanılması İtalya’da eleştirildi ve bu eylemlerin yaygınlaşması tehlikesine karşı korkular ifade edildi. Ancak, zihinsel sorunları olan bir şahıs tarafından gerçekleştirilmiş de olsa, bu eylem, genel olarak siyasi bir protesto olarak kabul gördü.

Haled Sagiyya,
Lübnan’da yayımlanan El-Akhbar gazetesi, 15.12.2009,
Arapçadan çeviren: Adnan Yılmaz
ÖNCEKİ HABER

Sinemanın üçüncü gözü açıldı mı?

SONRAKİ HABER

TR-İnter Tekstil işçilerinin direnişi Çiğli’ye taşınıyor

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa