İki ay geçti, daha ilk gün gibi

İki ay geçti, daha ilk gün gibi

TEKEL işçilerinin “Ölmek var, dönmek yok” diyerek Ankara’ya gelişlerinin üzerinden yaklaşık iki ay geçti.


TEKEL işçilerinin “Ölmek var, dönmek yok” diyerek Ankara’ya gelişlerinin üzerinden yaklaşık iki ay geçti. İki ay içerisinde polis saldırılarına, hükümetin suçlamalarına, Ankara’nın ayazına karşı dirençlerinden bir şey kaybetmeyen işçiler, 60 günde Türkiye işçi sınıfı tarihinde birçok ilke de imza attılar.
15 Aralık 2009’da Ankara’ya gelen işçiler, daha otobüsten iner inmez “Ölmek var, dönmek yok” diyerek AKP Genel Merkezi’ne yürümüşlerdi. Herkesin “akşam dönerler” yorumunu yaptığı işçilerin, AKP’nin önünde sabahlamaya kararlı oldukları görülünce polis tarafından bir spor salonuna götürülmüşlerdi. İşçilerin AKP önüne gitmelerine polis engel olmuş, işçileri Abdi İpekçi Parkı’na yönlendirmişti. AKP önüne yaklaşabilen bir grup işçiye de polis müdahale etmişti.
SALDIRILAR YILDIRMADI
Direnişin 3. günü, 17 Aralık 2009 ise Türkiye’ye uzun yıllar akıllardan çıkmayacak sahneleri yaşattı. Polis, Abdi İpekçi Parkı’nda bekleyen işçiler gaz bombaları, biber gazı ve tazyikli suyla müdahale etti. İşçiler yerlerde sürüklendi, parkın havuzuna adeta atıldı. Polis ambulans bekleyen işçileri göz altına almaya çalıştı. Hızını alamayan polis, ellerini havaya kaldırarak “Bizi gözaltına alın” diyen Tekgıda-İş yöneticilerine bile biber gazı sıktı. Tek Gıda-İş Genel Başkanı Mustafa Türkel ve Genel Sekreter Mecit Amaç gözaltına alındı. Müdahale sırasında işçilere ziyarete giden milletvekilleri de biber gazından etkilendi.
Valiliğin müdahalenin gerekçesi olarak açıkladığı “canlı bomba” iddiası kimseyi tatmin etmezken, polisin vahşi saldırısı herkesin tepkisini çekti.
TÜRK-İŞ ÖNÜ ŞENLENDİ
TEKEL işçileri müdahelenin ardından Türk-İş Binası’nda toplandılar. İşçilerin binanın koridor ve toplantı salonlarını doldurması Türk-İş’in tarihine bir ilk olarak geçti.
İşçilerin kararlılığı Türk-İş önünü miting alanına çevirdi. Ankara’daki emek ve demokrasinin güçlerinin desteğine, Sakarya Caddesi esnafı başta olmak üzere Ankara halkının dayanışması da eklendi.
KONFEDERASYONLAR BİR ARAYA GELDİ
Aylardır toplanmayan Türk-İş Başkanlar Kurulu işçilerin ısrarı üzerine 23 Aralık günü toplandı. Toplantıda 25 Aralık’tan itibaren her Cuma bir saatlik işbırakma eylemi kararı alındı. KESK ve DİSK de işbırakma eylemlerine desteğini açıkladı. Ancak her Cuma işbırakmanın birer saat uzatılacağı yönündeki karar birkaç haftanın sonunda sönümlendi.
Türk-İş Başkanlar Kurulu 17 Ocak’ta Ankara’da miting kararını açıkladı. Yaklaşık yüz bin emekçinin toplandığı Sıhhiye Meydanı, son yılların en kitlesel eylemlerinden birine tanıklık etti.
Uzun süredir bir araya gelmekten kaçınan 6 büyük işçi ve memur konfederasyonu 21 Ocak’ta biraraya gelerek sorunun çözümü için hükümete süre tanıdı. Ancak tanınan sürede hükümetle yapılan görüşmelerden sonuç alınmaması üzerine 6 konfederasyon 4 Şubat’ta TEKEL işçileriyle dayanışma için bir günlük işbıraktılar. Karar Türkiye’nin dört bir yanında işyerleri ve fabrikalarda uygulanırken, Memur-Sen ve Hak-İş son anda eyleme katılmayacaklarını açıkladılar. İşbırakma, en çok İzmir’de etkili bir şekilde hayata geçirildi.
MİSAFİRHANELERDEN ÇADIRKENT’E
İlk günlerden Türk-İş’e bağlı sendikaların misafirhaneleri ve misafirperver Ankaralıların evlerinden kalan işçiler, Başbakan’ın “300-500 kişiler” sözüne yanıt vermek için 15 Ocak günü tüm Türkiye’den aileleriyle birlikte Ankara’ya aktılar. Direnişe sandalye ve battaniyeleriyle gelen işçiler, Ankara’nın soğuğu karşısında önce ateşler yakarak ısınmaya çalıştılar. Yağmur ve kar yağmaya başlayınca tenteler kuran işçiler, dondurucu soğuğun başlamasıyla tentelerini çadırlara çevirdiler. Tentelerin altında bidonların içinde yakılan ateşler yerini bacalı sobalara bırakırken, işçiler yağmur ve karda çökmemesi için çadırlarına aliminyumdan iskelet bile yaptılar. Her gün yeni ihtiyaçlarının farkına varan işçiler Türk-İş çevresini adeta bir çadırkente çevirdiler. Çadırkente kimi “4/C mağdurları blokları”, kimi de “Tekel direniş kenti” ismini verdi.
AÇLIK GREVİ SÜRÜYOR
İşçiler Ankara’ya geldiklerinden bu yana 4 kez açlık grevine başladılar. İlk olarak Ankara’ya gelişlerinin ertesi günü Abdi İpekçi Parkı’nda 30’a yakın işçi açlık grevine başlamıştı. Bu ilk açlık grevini polis müdahelesi sona erdirdi. Sorunlarının çözülmemesi üzerine 19 Aralık’ta 100 işçi açlık grevine başladı. İşçiler konfederasyonların bir araya gelmesinin ardından açlık grevine ara verdiler. Sorunun çözülmemesi üzerine 175 işçi süreli açlık grevine başladı. Ardından son olarak 5 Ocak’ta işçiler dönüşümsüz açlık grevine başladılar. (Ankara/
EVRENSEL)

Cem Gurbetoğlu
www.evrensel.net

0 yorum yapılmış

    Yorum yapın

    Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.