15 Şubat 2010 00:00

İMES’in genç köleleri

DUDULLU Organize Sanayi Bölgesi içinde yer alan İMES Sanayi Sitesi’ndeki genç işçiler, meslek öğrenmek uğruna küfürden dayağa birçok zorluğa katlanıyor.

Paylaş

DUDULLU Organize Sanayi Bölgesi içinde yer alan İMES Sanayi Sitesi’ndeki genç işçiler, meslek öğrenmek uğruna küfürden dayağa birçok zorluğa katlanıyor. Dış görünüşüyle modern bir sanayi sitesini andıran İMES’in işçileri için bu modernlik hiç de geçerli değil.
USTA OLUP YÜKSEK ÜCRET İSTİYORLAR
2 yıldır İMES’te çalışan Orhan Temur, hem dersleri kötü olduğu için hem de ailesine ekonomik katkı sunmak için okulu bırakıp çalışmaya başlamış. 500 lira maaş alan Temur, sabah 08.00 ile 17.30 arası çalışıyor. Ailelerinin 5 kişi olduğunu, 2 kişi çalıştıklarını anlatan Temur, çok yoğun çalışmalarına rağmen zorunlu mesaiye kaldıklarını, bunun da parasını almadıklarını söylüyor. Gelecekte iyi bir usta olup daha fazla ücret almak istediğini dile getiren Temur, atölyelerdeki çırakların çok zor şartlarda çalıştığını, dayak yediklerini, hakarete maruz kaldıklarını da anlatıyor.
20 yaşında ve 4 yıldır İMES’te çalışan Sönmez Öztürk, bir elektrik atölyede çırak olarak çalışıyor. Öztürk, cuma, cumartesi ve pazar günleri çıraklık eğitim merkezine gidiyor. Liseyi dışarıdan okuyan Öztürk, sürekli çalıştığı için kendine vakit ayıramamaktan şikayetçi. Atölyelerde temizlik ve ayak işlerini genç işçilerin yaptıklarını anlatan Öztürk, patronların her geçen gün büyüdüklerini, kendilerinin ise daha fazla yoksullaştıklarını ifade ediyor.
200 LİRAYA ÇALIŞTIRIYORLAR
16 yaşında olan Sercan Babacan, İMES’te bulunan Ulubatlı Hasan Mesleki Eğitim Merkezi’nde 1 gün okuyor diğer günler çalışıyor. Babacan da öğrenciler gibi genç yaşta işçiliği öğrenenlerden. Atölyelere bu gençlerin hiçbir maddi külfeti de yok. Sigortaları devlet tarafından yatırılıyor. 2 yılı aşkın süredir arabaların balata ve yağ değişimini yapan Babacan, bu işi vasıfsız bir işçinin yapamayacağını söylüyor. 350 lira aldığını, aynı atölyede çalışan çırak arkadaşının ise 200 lira aldığını anlatan Babacan’ın en büyük hayali, iyi bir usta olmak ve kendine bir dükkan açmak. Babacan, en çok arkadaşlarıyla akşamları parkta oturmayı seviyor, ancak bunu bile yoğun çalışma temposu yüzenden yapamadığını söylüyor.
İMES’te her atölyede çocuk işçi çalışıyor. Onlar atölyenin eli ayağı, her şeyi. Çünkü alet edevatın yerini onlar biliyor, akşam paydoslarında atölyenin temizlenmesi, getir götür işlerinde onlar var. Düşük maaşla en çok çalışanlar onlar.
(İstanbul/EVRENSEL)
İnan Dursun
ÖNCEKİ HABER

Şişli AKP önünde TEKEL’e destek

SONRAKİ HABER

EMO Karadeniz’de HES’leri inceledi: HES'lerin yarattığı tablo vahim

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa