Elifler onlar artık başbakanzedeler!

Elifler onlar artık başbakanzedeler!

O TEKEL işçilerine vurulan darbenin farkında ve bunun için babasının yanında...


O TEKEL işçilerine vurulan darbenin farkında ve bunun için babasının yanında... Manisa Saruhanlı’da çalışan bir TEKEL işçisinin kızı küçük Elif. Daha 12 yaşındaki bu küçük yürek babasına desteğini ağlayan gözlerle dile getirirken kendi geleceğinin, karanlığın da farkında aslında bu minik yürek...
Elif evde sıcak çorbasını içerken sıcak yatağında yatarken önce “Babamın karnı aç mıdır? Üşüyor mudur?” diye sorarken acaba Başbakanımız da hiç kendi vicdanını sorgulayabiliyor mudur? Nice Elifler nice Ahmetler var annesinden babasından kilometrelerce uzakta. Onlar için endişelenen, ağlayan minik yürekler. Dört gözle bekliyorlar anne ve babalarının haklarını alarak eve dönmelerini. Bu minik yürekler de kabul etmiyor 4-c’yi.
Madem hakları kısıtlanacak hatta ellerinden alınacak, o zaman neden haftalardır o insanlar kar, yağmur, açlık, susuzluk demeden çadırlarda yaşıyorlar, evlerinden, evlatlarından uzakta. Bırakın çocuklarının cebine harçlık koymayı onları öpüp okula bile yolcu edemiyorlar. Tüm bunlar 4-c için mi yaşanıyor yani? Yüzlerce insan tek yürek olmuş mücadelesinden vazgeçmiyor, hastalığa karşı direniyor. Açlık grevindeler, ölüm orucunu bile göze aldıkları bu yoldan 4-c için mi vazgeçecekler? TEKEL işçileri sadece özlük haklarını istiyor. Başbakan, “Ben yetimin hakkını TEKEL işçisine mi vereyim” diyor. TEKEL işçilerinin hakları verilsin. Ama 4-c’ler öne sürülürken Elifler de göz önüne gelsin. TEKEL işçilerinin sırtından kazandıkları yetmez mi artık? Bırakın da artık bu haklı mücadelesiyle onlar da kazansın. O minik yürekler ağlamasın! Bırakın Elifler anne ve babalarına kavuşsun!..
Mehri Aydoğdu
(İçmeler-Tuzla/İstanbul)
www.evrensel.net