Tersanede gurbetçi olmak

Tersanede gurbetçi olmak

KOCAELİ Serbest Bölgesi’nde (KOSBAŞ) bulunan tersanelerde işçi olmak zor. Ağır çalışma koşulları; krizle birlikte düşen, ödenmeyen ücretler, iş kazaları...


KOCAELİ Serbest Bölgesi’nde (KOSBAŞ) bulunan tersanelerde işçi olmak zor. Ağır çalışma koşulları; krizle birlikte düşen, ödenmeyen ücretler, iş kazaları... Hele bir de gurbetçi işçiysen her şey daha da zorlaşıyor. Çünkü tersane patronları ve taşeron firma sahipleri, gurbetçi işçileri, çaresizliklerinden yararlanarak daha ucuza çalıştırıyor. Özellikle kriz döneminde, kârdan ettikleri zararları işçiden çıkartmaya çalışan patronlar, gurbetçi işçileri örnek göstererek diğer işçilere “Beğenmeyen gitsin” diyorlar.
Bir gurbetçi evinde iki Urfalı işçiden sıkıntılarını dinliyoruz. İşten atılma tehlikesi nedeniyle isimlerini yayınlamadığımız işçilerden biri 24 yaşında ve 4 yıldır, Tuzla ve KOSBAŞ’ta değişik tersanelerde çalışmış.
BURADAKİ AĞALAR PARA VERMİYOR
Urfa merkezden gelen bu işçi, imkan olsa memlekette kalmak istediğini söylüyor. İşçi şöyle devam ediyor: “Ekmek paramızın peşinden geldik buraya. Evliyim, bir çocuğum var, eşim de çocuğum da memlekette babamın yanındalar. Urfa’da ağaların yanında gidip çalışıyorduk, senede 5-6 aylık iş oluyordu. Memlekette düzenli işimiz olsaydı niye gelelim buralara? Rezillik çekiyoruz. Urfa’da paramızı zamanında alıyorduk, buradaki ağalar paramızı da vermiyorlar.”
Kızının 4 yaşında olduğunu ve yılda en fazla iki kez görebildiğini anlatan işçi, “Bazı seneler hiç gitmediğim de oldu” dedi.
HAYALLERİ EV ALMAK
Diğer işçi ise Urfa Akçakale’den gelmiş. Henüz 18 yaşında olan işçi, bir yıldır tersanede çalışıyor.
Urfa’dayken bir ağanın yanında çalıştığını anlatan işçi, “11 kardeşiz, ağabeylerim devletten 30 dönüm toprak aldı, 10 yıl boyunca yıllık 8 bin lira ödemesi var. Ama parasını topraktan çıkartamıyoruz. Bu nedenle benim gelip burada çalışmam lazımdı” diye konuştu.
TEKEL işçilerinin ortak hayali ise şu: “Para biriktirip memlekette ev almak istiyoruz ama biriktiremiyoruz. Memlekette evimiz olsa orada kalıp geçimimizi sağlayabilirdik belki.” (Kocaeli/EVRENSEL)

BEKARA EV VERMİYORLAR VEREN DE 1000 LİRA İSTİYOR

Gurbetçi işçiler için barınmak da sorun. Daha önce 9 kişi kaldıklarını anlatan işçi, “Kurban Bayramı’nda memlekete gittik. Diğer 7 arkadaş iş olmadığı için memlekette kaldılar, burada kişi başı 125 lira ücret alıyorlar bizden. Ev sahibi 1000 liradan fazla kira alıyordu. Gölcük’te bekara ev vermiyorlar” dedi.

GURBETÇİ İŞÇİLERE DÜŞÜK ÜCRET
Tersanelerde krizle birlikte yevmiyeler düşerken, gurbetçi işçiler ise daha azına razı oluyor. Düşük ücrete çalışan gurbetçi işçi şöyle konuştu: “Günde 8 saat çalışıyoruz, hafta tatili yok, 45 günde bir alıyoruz ücretleri. İçeride sürekli paramız kalıyor. Zaten iş bitti dediler, 4 aylık alacağımızı alamadık, haftaya gelin diyorlar sürekli, paramızı bekliyoruz. İş bulamazsak memlekete döneceğiz.”
Eski bir tersane işçisi olan Oktay Sarıkaya da gurbetçi işçilerin, firma sahipleri tarafından kendilerine de tehdit olarak gösterildiğini belirterek, “Urfa’dan, Mardin’den gelen işçiler var. Biz 50 liraya çalışırken onlara 25-30 lira veriyorlar. Resmen sömürüyorlar onları. Ücretlerden şikayet edersek ‘İster çalışın ister çalışmayın, dışarıda 25 liraya çalışan adam var, sizi çıkartır onları alırım’ diyerek tehdit ediyorlar” diye konuştu.
Barış Kara - Mecnun Aksu
www.evrensel.net

0 yorum yapılmış

    Yorum yapın

    Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.