Engel“leniyorlar”

Engel“leniyorlar”

Türkiye nüfusunun 12.49’u engelli yurttaşlardan oluşuyor.


Türkiye nüfusunun 12.49’u engelli yurttaşlardan oluşuyor. Yani başka bir deyişle Türkiye’de 9 milyona yakın bedensel, zihinsel ve görme engelli yurttaşımız bulunmaktadır. Türkiye’de insan olmanın zorluğu şöyle dursun, engelli olmak daha da zor. Hayatın birçok alanında engellerle karşılaşan, bedensel engelli yurttaşlar, belediyelerin vurdumduymazlığı ve duyarsızlığı nedeniyle adeta evlerine hapsediliyor.
AB uyum sürecinde 2005’te çıkan 5378 uyum yasaları çerçevesinde, inşa edilecek yapıların engellilerin de yararlanabileceği şekilde olması gerekirken, yerel yönetimler, bu yasalar karşısında üç maymunu oynamayı tercih ediyor. Belediyelerin ve yerel yönetimlerin yaptığı ve yaptırdığı yapıların hiçbirinde engelli yurttaşlar için hiçbir önlem alınmıyor. Yapının inşasından sonra ihtiyaca göre gerek duyulan yerlere bir şeyler yapılmaya çalışılıyor. Yani engelli yurttaşlar, ikinci sınıf insan muamelesi görmeye devam ediyor.
Tekerlerli sandalye kullanan bir engelli yurttaş, metrobüse binebilmek için çok önemli engelleri de aşmak zorunda. İnişte ve çıkışta, neredeyse tüm metrobüs duraklarında bulunan merdivenleri, bir engellinin tek başına çıkabilmesi ya da inebilmesi imkansız. Hatta yanında bir kişi olsa bile, bunu gerçekleştirmesi mümkün değil.
Günde 600 bin kişinin geçtiği güzergahlardan biri olan Şirinevler’de de durum aynı. Metrobüs, metro ve otobüs duraklarını kullanmak için büyük zorluklar yaşayan engelli yurttaşlar, yaşadıkları bu güçlüğün giderilmesini istiyorlar. 3 Mart 2009 tarihinde ilk seferine başlayan metrobüsten, açıldığı tarihten bu yana engelli vatandaşların tam anlamıyla yaralanabilmeleri hiç mümkün olmamıştır. Şirinevler köprüsü için yapılan müracaatlar daha yeni yeni sonuç vermeye başladı, açıldığı günden beri yapılmayan asansörler daha yeni yapılmaya başlandı.
Türkiye’nin hemen hiçbir bölgesinde sanki hiç engelli vatandaş yokmuş gibi davranan yerel yönetimler, hiçbir yükümlülüğü yerine getirmiyor. Büyükşehir ve ilçe belediyelerine bu konuda yapılan müracaatlar ise hep karşılıksız kalıyor.
Yaşadıkları sıkıntılar konusunda görüşlerini aldığımız engelliler ise “Bir yere gitmek için hatta rutin kontrollerimizi yaptırmak için metro veya metrobüse binmek zorunda kaldığımızda büyük zorluklar yaşıyoruz. Merdivenlerin başına geldiğimizde orada bulunan kişilerden yardım istemek zorundayız. Yukarı çıktıktan sonraysa bu kez de merdivenlerden inmek için yardım istemek zorunda kalıyoruz. Yaptığımız tüm başvurular sonuçsuz kaldı. AB’ye girmek istiyoruz, ancak zihniyet hâlâ taş devri zihniyeti. Bu yapılanlar insan haklarına aykırıdır” diyerek, tepki gösteriyorlar.
İşte, 2010 Türkiye’sinde durum bu. Yerel yönetimlerin bu konudaki duyarsızlıklarından ötürü, engelli vatandaşlar, sıradan ihtiyaçlarını bile karşılayamaz durumdalar.
Evrim Darıcı/İbrahim
Keleş (Bahçelievler-İstanbul)
www.evrensel.net

0 yorum yapılmış

    Yorum yapın

    Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.