GERÇEK

GERÇEK

  • Son günlerde işçilerin sendikalaşmak için girişimlerinin yoğunlaştığı haberleri geliyor.


    Son günlerde işçilerin sendikalaşmak için girişimlerinin yoğunlaştığı haberleri geliyor.
    Gazetemizi izleyenler, sendikalaşma mücadelelerinin ne zor şartlarda yürüdüğünü de izliyorlar. Çünkü patronlar, işçiler sendikalaşırsa, keyifleri nasıl isterse öyle davranamayacaklarını, kârlarını devasa artıramayacaklarını, işçilerin haklarını savunmak için karşılarına dikileceklerini biliyorlar.
    Onun için de patronlar, sendikalaşma girişimlerini başarısızlığa uğratmak için; işçileri toplu olarak kapı önüne koymaktan, tehditlere, işçileri kendi içlerinde bölme hamlelerinden bazı işçileri satın almaya, emniyet güçlerini işçilerin üstüne sürmekten, işyerine imam getirip sendikalaşmanın İslam’da yerinin olmadığına dair fetva çıkarttırmaya kadar akla gelen her yolu deniyorlar.
    İşçilerin ise başarmak için çok seçeneği yok!
    Burada işçiler için en geçerli, hatta tek geçerli seçenek; kendi aralarında birleşmek ve kararlılıkla mücadele etmektir!
    Elbette işçiler sendikalaşmak için çok ağır koşullarda mücadele ediyorlar ve işten atılmaya, “kara listelere” alınmaya kadar çok ağır bedeller ödüyorlar.
    Elbette mücadele denilince akla; genel olarak birlikte direnmenin çeşitli biçimleri gelmektedir.
    Ancak patronların işçi mücadelelerini ezmek için geliştirdiği oyunları da kapsayan saldırılarına karşı işçilerin de bütün bir işçi sınıfının ulusal ve uluslararası birikiminden yaralanarak, kendi mücadelesini bu tarihin en zengin mücadele deneyimi üstünden yürütmesi gerekir. Ve ancak işçiler kendilerinden önceki işçi kuşaklarını ve tabi kendi dönemlerindeki her sektörden, her işyerinden işçilerin mücadelesinin deneyimlerini özümseyerek ilerleyebilir.
    İşte son aylarda, Türkiye işçi sınıfının en önemli sendikalaşma deneyimlerinden birine, Gaziantep Çemen Tekstil işçilerinin mücadelesine tanık olduk!
    Önceki günü Çemen Tekstil işçileri, sendikalı (DİSK/Tekstil Sendikası) ve isteklerini toplusözleşmeye geçirmiş olarak işlerine yeniden döndüler.
    74 gün süren çetin grev mücadelesi; işçiler, bir yandan daha önceki işçi mücadelelerinin deneyimlerini öte yandan da kendi mücadelelerinden çıkardıkları her dersi özümseyerek ilerledikleri için başarıya ulaştı. Bu mücadeleyi neredeyse gün gün gazetemiz ve Hayat Televizyonu sizlere yansıttı.
    Olup biteni yansıtma, elbette sadece, olup biteni not düşmek ya da duyurmaktan öte, olup bitenden diğer işçi kesimlerinin, sendikalaşmak isteyen ve mücadele etmek için yola çıkan işçilerin öğrenmesi içindir.
    Bu yüzden de bugün sendikalaşmak için mücadele eden işçiler; Çemen Tekstil işçilerinin nasıl mücadele edip kazandığını bilirse, mücadele hattını nereye kuracağını, kendi aralarındaki birliği hangi düzeyde gerçekleştirmek zorunda olduklarını ve nasıl baskı ve entrikalara karşı mücadele edip onları nasıl alt edeceklerini öğrenirler.
    Dolayısıyla Çemen Tekstil işçilerinin kendi mücadeleleri içinde öğrendiklerini, onlar kadar zahmet çekmeden öğrenmiş olurlar. Ve elbette onlar yeni katkılar yaparak, kendi deneylerlini de Çemen Tekstil işçilerinin deneylerine katar, sonradan bu yollardan yürüyeceklere bir miras bırakmış olurlar.
    Örneğin İzmir 9 Eylül Üniversitesi’nde Genel-İş’te örgütlenen Vira Temizlik AŞ’de çalışan temizlik işçileri, Düzce’de Elkim Metal’de çalışan ve Birleşik Metal-İş’te örgütlenen işçiler, Esenyurt’ta Türk Metal Sendikası’nda örgütlenen Sanica işçileri, Çemen Tekstil mücadelesini mutlaka öğrenmeleri, onların nasıl mücadele ettiğini bilmeleri gerekir.
    Bilmelidirler ki, onların çektikleri sıkıntıları çekmeden örgütlenebilsinler.
    İ. Sabri Durmaz
    www.evrensel.net

    0 yorum yapılmış

      Yorum yapın

      Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.