İZLENİM

İZLENİM

  • Sonunda beklediğim gün gelmişti. Yılda bir gün bayramım vardı ve ben bunu iki ayrı alanda kutlayacaktım.


    Sonunda beklediğim gün gelmişti. Yılda bir gün bayramım vardı ve ben bunu iki ayrı alanda kutlayacaktım. Birinci kutlamayı Narlıdereli yoldaşlarla demokrasi Meydanı’nda gerçekleştirdik. Coşkulu ve yerel için önemli sayılabilecek bir katılımla gerçekleştirdik.
    Eğitim Sen başta olmak üzere emek örgütleri, siyasi partiler ve halk vardı meydanda. Yerel seçimlerde EMEP’e oy verenlerin sevecen yaklaşım ve kutlamalarını da unutamam.
    Daha sonra otobüslerle Narlıdere’den, 1 Mayıs’ın İzmir genelinde kutlanacağı Gündoğdu Meydanı’na doğru yola çıktık. Konak Meydanı’nda otobüslerden indik ve diğer yoldaşlarla yürüyüş kolu oluşturarak Gündoğdu Meydanı’na doğru yürüyüşe geçtik. Coşku üst sınırdaydı. emekten yana, emperyalizme ve kapitalizme karşı haykırışlar çok etkileyiciydi.
    Ben EGEÇEP Yürütme Kurulu üyesi de olduğum için, EGEÇEP’in yönetim binasına gelindiğinde yürüyüş kolundan ayrılarak buradaki yoldaşlara katıldım. EGEÇEP, çevre mücadelesinin de anti kapitalist ve anti emperyalist bir mücadele olduğunun bilinciyle, 1 Mayıs’ta pankart açarak, yürüyüş koluna katılma kararı almıştı. Bu kolda, Selçuk’tan, Foça’dan bile katılan bileşenleri vardı.
    Çok coşkulu ve şenlikli 1 Mayıs yaşanıyordu. Gençlerin yaratıcılığına hayran olmamak olası değildi. Çalgılar, oyunlar, haykırışlar...
    Gündoğdu Meydanı’na vardığımızda vakit epeyce ilerlemişti. Ama yürüyüş kolunun bir ucu
    Gündoğdu Meydanı’ndayken, diğer ucunu ancak Cumhuriyet Meydanı’na kadar görebiliyordum.
    Meydan oldukça kalabalıktı. Narlıdere’de olduğu gibi sendikalar, TMMOB, siyasal partiler, dergi grupları, çeşit çeşit dernekler ve en önemlisi halk vardı.
    Moskova’daki 1 Mayıs, devlet töreni şeklinde kutlanırdı. Benim de birkaç yıl önce katıldığım Moskova’daki 1 Mayıs töreni ise halkın töreniydi. Birden o havayı soludum. Emekçi halk
    bayramını kendi kutluyordu. Resmi kimse olmadan, protokol olmadan...
    Küba’da José MARTİ Meydanı’ndaki 1 Mayıs törenleri de böyle kutlanıyor. Öyle Sovyetlerde olduğu gibi askerler ve silahlar değil, ülkenin en büyük gücü halk yürüyordu.
    İzmir’de de bu böyleydi. Bu mutlu günlerin habercisiydi.
    Bizim de 1 Mayıslarımızı Moskovalılar gibi, Küba halkı gibi kutlayacağımız güzel günler yakın.
    İzmir’deki 1 Mayıs coşkusu bunları düşündürdü bana.

    *EGEÇEP Yürütme Kurulu Üyesi
    ERTUĞRUL BARKA*
    www.evrensel.net