Fotoğraf: Evrensel

Kadınlar iş istiyor, barış da

PAMUK üretiminin önemli bir gelir kaynağı olduğu Diyarbakır’ın Bismil ilçesinde tarım işçiliği yapan kadınlar, işsizlik ve Kürt sorununun çözülmemesinden şikayetçi.


PAMUK üretiminin önemli bir gelir kaynağı olduğu Diyarbakır’ın Bismil ilçesinde tarım işçiliği yapan kadınlar, işsizlik ve Kürt sorununun çözülmemesinden şikayetçi. Tarım işçisi kadınlar, “İş olsa iyi olur. Ama işten önce bu savaşın son bulmasını istiyoruz. Bir şekilde geçinip gidiyoruz. Bize zor gelen, bize acı veren Bölge’de akan kan ve gözyaşıdır” diyorlar.
Geniş ve verimli toprakları ile önemli bir tarım merkezi olan Diyarbakır’ın Bismil ilçesinde, tarım hasadının başlaması ile birlikte çok sayıda genç kadın pamuk tarlalarında alın teri dökmeye başladı. Yoksulluk ve işsizlikten şikayet eden kadınlar, yoksulluk ve işsizliğin nedenini de Kürt sorununun çözümsüzlüğüne bağlıyorlar.
Kıt kanaat geçindiklerini belirten kadınlar kendilerine asıl zor gelenin “Bölge’de akan ve gözyaşı” olduğunu belirtiyorlar. Yaşadıkları zorluklara ve çektikleri ekonomik sıkıntılara rağmen ilk isteğinin akan kanın durması olduğunu söyleyen Tarım İşçisi Ayfer Deniz, “Zor da olsa bir şekilde kendi geçimimizi yapıyoruz. Önce bu topraklara barışın ve huzurun gelmesini, artık akan kanın son bulmasını istiyoruz. Bu topraklarda anaların gözyaşları dursun, Kürt gençlerinin cenazeleri gelmesin istiyoruz. Bizim için en önemli şey bu topraklarlara barışın gelmesi. İşimiz olsa iyi olur ama önce bu savaş son bulsun istiyoruz” şeklinde konuştu. Bölge’de yatırım yapıldığına dair yapılan haberlerin yalan olduğunu belirten Deniz, “Haberleri açınca Başbakanın bölgede yatırımlar yaptığını ve işsizliğin ortadan kalktığını söylüyorlar. Yalanlarıyla bu halkı kandırmaya çalışıyorlar. Bu bölgeye yaptıkları tek bir hizmet yok” diyor.
T 6 nüfuslu ailesinin geçimini sağlamak için üç kız kardeşiyle pamuk toplamaya gelen Gurbet Karakaş ise, “6 nüfuslu ailemizde çalışan kimse yok. Üç kız kardeşimle yılın iki ayı tarlada çalışarak, burada kazandığımız parayla bir yıl boyunca geçinmeye çalışıyoruz” diyor. Ailesinin ekonomik durumu iyi olmadığı için okuyamadığını belirten Karakaş, “Hem ailenin ekonomik durumu, hem eskiden kız okutmazlardı. Bu nedenle okul okuyamadım. Ben de okula gitmek isterdim. Ama okula göndermediler. Okuma yazmayı evde kendi kendime öğrendim” dedi.
(Diyarbakır/DİHA)


Yılmaz Erkek
www.evrensel.net