Gülümseten heykeller...

Songül Şirin genç bir heykeltıraş. Sivas'ta, Mersin'de ve daha birçok yerde yaptığı heykellerle kentin kültürel dokusunu tamamlayan eserler bırakmayı arzuluyor.

Songül Şirin genç bir heykeltıraş. Sivas'ta, Mersin'de ve daha birçok yerde yaptığı heykellerle kentin kültürel dokusunu tamamlayan eserler bırakmayı arzuluyor. Şirin, 6. Munzur Kültür ve Doğa Festivali'nde açılışı yapılan Sanat Sokağı'na bıraktığı eserinde ise bir çocuk oyununu halkla paylaşıyor. Sokağın önünden geçenleri kısa bir süreliğine de olsa çocukluğuna götüren ve gülümseten bu çalışma, yörede eskiden beri oynanan "Kuyular" adlı bir çocuk oyunu. 5'er taş ve 5 kuyu ile oynanan ve teknolojik gelişmelerle birlikte giderek unutulmaya yüz tutan bu oyun Şirin'in elinden canlı bir nesneye dönüşüyor.

Sizi tanıyabilir miyiz? Tunceli Mazgirtliyim. Mersin Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü mezunuyum. Resme ve yaratmaya olan meraktan dolayı çalışmaya başladım. Eğitim aldıktan sonra serbest çalışmaya başladım. Tunceli'de halkıma bir şeyleri ispatlamak ve sanatsal üretimimi onlarla paylaşmak istedim.

Sanatınızda esas aldığınız konu nedir? Figüratif çalışmalara daha çok yer veriyorum. Gittiğim yörenin kültürünü dikkate alıyorum. Tunceli'deyim, "Burada daha çok neyi paylaşabilirim? Ne olabilir?" diye değerlendiriyorum . Ama kimlik olarak bir ayrım yapmıyorum. Gittiğim yörenin kültüre bakış açısını değerlendiriyorum.

Buradaki insanların heykel sanatına karşı tepkisi nasıl oldu? Daha önce Celal Doğan Parkı'ndaki heykelleri yaparken, bize "Bu taşlardan nasıl heykel çıkartacaksınız?" demişlerdi. Biz de bir taşa nasıl can katıldığını onlarla paylaşmak istemiştik. İnsanların bakış açıları tamamen değişti. 1,5 aylık bir süre geçmişti tamamlayalı ve insanlar gelip bizimle birlikte emek harcamışlardı. Böyle olunca farklı bir sahiplenme yaratmıştı. İnsan emek harcayınca sahipleniyor. Biz bu çalışmaları dışarda yapıp buraya monte edebilirdik ama biz bu üretimimizi insanlarla birebir paylaşmak istedik. Bir sonraki yıl da Cem Evi'nin önünde bulunan Pir Sultan Abdal Heykeli'ni yaptık.

Sanat Sokağı'ndaki çalışmanız bir çocuk oyununu anlatıyor. Tamamen çocukluğumuza dair bir çalışma. Bu sokağı tamamlayan bir eser olmalı diye düşünmüştüm. "Kuyular" oyununu zaman içinde unutulan bir oyun. Şimdi insanlar gelip baktığında "A biz bunu oynamıştık" diyorlar ve onu hatırlamaya çalışıyorlar. Ben bile unutmuştum! Geçmişimi yokladığım zaman bu oyunu nasıl oynuyorduk diye düşünürken arkadaşların yardımıyla hatırladım. İnsanlar bir işe bakarken önce heykele bakar, sonra konuya bakar. Bunda ise insanlar bakarken direkt "Biz bu oyunu oynamıştık" diyor; ondan sonra heykellere bakıyorlar.

Tunceli'de çalışmak zor muydu? Bu heykeli 8 günde yaptık. Buralarda çalışmanın zorlukları var. Çünkü burada rahat çalışmak için atölyemizi tamamen buraya taşımamız gerekiyor. Mermer çalıştığımız için açık bir alanda atölye kurmamız gerekiyor. Buranın yapısına baktığımız zaman bir şeyleri daha zor hallederiz, diye düşünüyorum. Gelirken kaygılarım olmuştu.

Sokak açıldıktan sonra neler gözlemlediniz? Çok güzeldi. Yerleştirirken kalabalık bir ortam oluşmuştu zaten. Yerleştirip çıktıktan sonra iki tane küçük çocuk yan yana gelip heyecanla heykellere bakıyorlardı. Parmaklarıyla işaret edip heykellerin etrafında dolanıyorlardı sürekli. Çocukları anlattığı için heykeller daha çok çocukları etrafında topluyor.

Malzeme olarak ne kullanıyorsunuz? Mermere karşı farklı bir bakış açım var. Mermer heykel çalışıyorum. Şu anda yaptığımız işin (Kuyular Heykeli) malzemesi ise polyester.

Sırada neler var? Buraya yönelik çalışmalarımız devam edecek. Çünkü festivalin amacı sadece insanları eğlendirmek olmamalı. Festival dört gün sürüyorsa geriye kalan neydi diye sormalıyız. Bir şeylerin görselliğe dökülmesi gerektiğine inanıyorum ve festival boyutunda bunun bir zorunluluk olduğunu düşünüyorum. Çünkü insanlar sadece müzik eğlence ve doğa ile bakmamalı bu işe. Benim işim sadece bu ilde değil. Diğer illerde de çalışmalar yapmayı hedefliyorum. Sivas'ta ve Mersin'de de çalışmalarım olmuştu.

www.evrensel.net