Amatör tiyatronun başarısı

Trabzon Sanat Tiyatrosu (TST), 1993-1994 sezonunda başladığı sanat yaşamını, çeşitli sıkıntılara rağmen sürdürüyor.

Trabzon Sanat Tiyatrosu (TST), 1993-1994 sezonunda başladığı sanat yaşamını, çeşitli sıkıntılara rağmen sürdürüyor. TST Genel Sanat Yönetmeni Necati Zengin, TST'yi, 1993 yılında Gürcü yönetmen Varlam Lali Nikoladze ile birlikte kurduğunu belirtti. Zengin, 1993-1994 sezonunda Gürcü klasiği olan "Darisppan'ın Çilesi" adlı oyunu sahneye koyduklarını ifade ederek, "Bu oyunu, İstanbul Belediyesi'nin 10. Gençlik Günleri'nde İstanbul seyircisiyle de buluşturduk" dedi. TST'yi birlikte kurduğu Nikoladze'nin bir süre sonra Antalya'ya taşınması üzerine çalışmaları kendisinin yürüttüğünü kaydeden Zengin, bugüne kadar "Darisppan'ın Çilesi", "Milyoner Napoli", "Nafile Dünya", "Denizde Alaköpek", Bozuk Düzen", "Bela", "Batakhane Güzeli", "Bürokratlar", "Sonuncular", "Kutu Kutu", "Ferhad İle Şirin", "Dünküler" ve "Yer Demir, Gök Bakır" olmak üzere 13 oyun sahnelediklerini söyledi. Söz konusu oyunlarla her yıl çevre illere turne düzenlediklerini, birçok ilçede insanları tiyatroyla tanıştırdıklarını belirten Zengin, memur, işçi ve öğretmen gibi çeşitli mesleklerden kişilerden oluşan oyuncu kadrosuyla bu yıl 14. oyunlarının hazırlıklarına başladıklarını ifade etti.

Turneye gidemiyoruz Zengin, Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan destek almalarına rağmen ekonomik sıkıntı çektiklerini kaydederek, şöyle devam etti: "Bakanlıktan aldığımız destekle sahne kirası, afiş gibi giderlerimizi ancak karşılayabiliyoruz. Batum Devlet Tiyatrosu turne için tiyatromuzu davet ettiği halde maddi imkânsızlıklar nedeniyle gidemedik. Trabzon'da gerçekleştirilen Uluslararası Karadeniz'e Kıyısı Bulunan Ülkeler Tiyatro Buluşması kapsamında Trabzon'a gelen Ermenistan ve Azerbaycan tiyatro topluluklarının davetlerini, yine bu nedenle geri çevirmek zorunda kaldık." Ekonomik sıkıntılar ve seyircinin tiyatroya ilgisizliğine rağmen sanat aşkıyla bu işi sürdürdüklerini bildiren Zengin, şöyle dedi: "Türkiye'de maalesef tiyatro kültürü yok. Batıdaki insan, tiyatroyu yemek, içmek gibi bir ihtiyaç olarak görüyor. Gürcistan'da insanlar tiyatro önünde kuyruklar oluşturuyor. Burada ise 5-10 kişiye oyun sahnelediğimiz akşamlar oluyor. İnsanlar, tiyatroya gitmeme nedenini maddi imkânsızlıklara bağlıyor. Buna inanmıyorum. Tiyatro kültürünün olmaması ve televizyon nedeniyle tiyatro salonları boş kalıyor."

www.evrensel.net