03 Ekim 2004 01:00

Unutulmuş mahalle

Aydın'ın Çakırlar Mahallesi'ne belediye hizmetleri gitmiyor. Daha çok Kürt emekçilerin yaşadığı mahallede, yol, kanalizasyon yok. Mahalleliler sorunlarının çözülmesini istiyorlar.

Paylaş
Bir köy gibi Çakırlar Mahallesi... Burada yaşayan halkın çoğunluğu iş bulma, karınlarını doyurma umuduyla 20-25 sene önce Aydın'a göç etmiş Kürt emekçiler. Mahalleye girince ilk göze çarpan şey altyapı sorunları. Yol yok, kanalizasyon yok. Şehir merkezine çok yakın olan bu mahallede yaşam oldukça zor. Mahalleyi ikiye bölen Çakırlar Deresi'nin kenarında tek odalı gecekondular dizili. Derenin üzerinde derme çatma bir köprü var. Mahalleliler kendileri yapmış.

'Devlet burayı görmüyor' Zahir Akay, mahallelilerden biri. 20 yıl önce Ağrı'dan göç etmişler. Mevsimlik işlerde ya da inşaatta çalışıyor Akay ama neredeyse iki yıldır iş bulamıyor. Mahallenin sorunlarını anlatıyor bize, asfalt yolun kanalizasyonun olmadığını: "Ağrı'dan daha iyi bir yaşam için geldik; bu evi yapıp içine girdik ama 20 yıldır hiçbir şey yapılmadı bu mahalleye. Çöpü belediye gelip toplamıyor. Çocuklarımızın hepsi hasta. Hele kışın burada yaşam daha zor. Yağmurlar başlayınca derenin suyu yükseliyor, kendi imkanlarımızla yaptığımız tahta köprüleri bile aşıyor su. Çocukları sırtımızda taşıyoruz karşıya. Ya mikroptan ya da derede üşütüp hastalanıyorlar. Oyun oynayacak yer olmadığından dere kenarında oynarken kolunu, bacağını kıran çocuklar da oluyor. Atık sular dereye karışıyor, ilaçlama yapılmadığı için sinekler çok fazla oluyor. Yani devlet burayı görmüyor." Akay, evini kaybetme endişesi de taşıyor. Tapuları yok bu nedenleri ev yıkılma tehlikesi ile karşıkarşıya.

Elektrikler yeni gelmiş Yaşlı anası, hasta kocası ve üç çocuyla tek odadan oluşan bir evde yaşıyor Binnaz Edeballı. Ve daha bir hafta önce gelmiş elektrik, yıllardır mum ışığında oturmuşlar. Edeballı, "Hiç bir gelirimiz yok, kocam uzun zamandır nefes darlığı çekiyor ve çalışamıyor. Kadınların yapabileceği bir iş de yok. Kış gelince de sorunlar iyice artıyor. Üç çocuğumdan sadece birini okutabildik, diğer ikisi de benim gibi okuma yazma bilmiyor. Okula giden çocuğumu sırtımda taşıyorum karşıya. Kış günleri, hastalansak da doktora gidemiyoruz." diyor. İnşaat işçisi Ali Çelik ise iki yıldan beri hasta yatağından kalkamıyor. Bahçedeki yatağında karşılıyor bizi ve anlatıyor: "Bronşit ve böbrek hastasıyım. Tek gelirimiz büyük oğlumun pazarcılık yaparak kazandığı haftalık 25 milyon lira." Küçük çocuğu olduğu için eşi de çalışamıyor. 4 kız 2 oğlan altı çocukları var. 12 yaşındaki oğlu derede top oynarken kolunu kırmış. Belediye yemekdağıtıyormuş önceleri; şimdi onu da kesmişler. Çakırlar Mahallesi'nde yaşayanların sorunları hemen hemen aynı. Açlık, yoksulluk, işsizlik... Onlar, en azından mahallenin sorunlarının çözümünü istiyorlar, yaşanılabilir bir mahallede oturmak için.

ÖNCEKİ HABER

Haklarını istiyorlar

SONRAKİ HABER

Reel kesim güven endeksi mayısta 6,6 puan düştü

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa