Geçim yolu ölüm yolu

Doğu ve Güneydoğu'da uzun yıllar süren çatışmalı ortam sırasında çok sayıda köy güvenlik gerekçesiyle boşaltıldı, boşaltılmayan köylüler için ise yayla ve mera yasağı getirildi. Yasaklar nedeniyle hayvanlarını otlatacak yer bulamayan köylüler, hayvanlarını zamanla satmak zorunda kaldı. 57. hükümet döneminde, "Paralar PKK'ye gittiği" gerekçesiyle İran ile yapılan hayvan ticaretine de yasak getirildi. Tarım ve hayvancılıktan ve sınırlı sayıda yapılan sınır ticaretinden tamamen uzaklaşan köylüler, geçimlerini sağlamak için bu kez de sınırda yapılan mazot kaçakçılığına yöneldi. Mazot kaçakçılığı ise köylüler için adeta ateşten gömlek haline geldi. İran sınırı 15 km boydan boya askerlerce yasak bölge ilan edilirken, yer yer mayınlar döşendi. Ayrıca sınır boyunca yuvarlak dikenli teller 3 kat üstüstte atılarak sınır kapatıldı. Termal kameralarla izlenen sınır bölgesinde askerler ise kaçakçılara yönelik sık sık pusu kurdu. Köylüler tüm bu engellere rağmen tel örgüleri keserek kendilerine geçiş yolu açtı. Kaçakçılar, bazen askerler ile resmi olmayan anlaşmalar yaparak mazot kaçakçılığı yapsalar da, çoğunda ya mayınlara bastılar ya da pusu kuran askerlerin ateşiyle karşı karşıya kaldılar. Bir yıl içinde sadece Azıklı (Baz) köyünde biri İran diğeri Türk askerlerinin kurşunlarına hedef olan 2 kişi yaşamını yitirdi, 3 kişi yaralandı. Yaralanan köylülerden 2'si sakat saldı. Köylüler kaçak mazotu atlarla sınırdan geçirdikleri için atlar da sık sık mayın kurbanı oluyor. Mayında kurtulan atlar ise İran ve Türk askerlerin hedef tahtası haline geliyor. İran'da yakalanan atlara askerler tarafından el konulurken, Türkiye tarafında yakalananlar ise, askerlerce taranarak öldürülüyor. Başkale'nin kaçakçılıkla geçimlerini sağlayan İran sınır köylerinde 2 yıl içinde 2 binin üzerinde at bu şekilde öldürüldü. Yaralı olarak kurtulan atlar ise boş alanlara ölüme terk ediliyor. Şimdi her köyde 10 üzerinde yaralı olarak kaderine terk edilmiş at bulunuyor.
www.evrensel.net