Tatilde okumak

Kitaplara bakın çocuklar için. Yalnız kendi çocuğunuz değil söz konusu olan, tanıdığınız birinin çocuğu için de. Bir de bakmışsınız yorgunluğunuz uçup gitmiş. Bir kitap da kendinize seçmişsiniz. Kötü mü olur?

Tatilde okumak
Sennur Sezer
Okumayı boş zaman işi sayanlardan değilim. Bence kitap okumak bir yaşama biçimidir. Kitaba, dergiye zaman ayırabilir insan. Nice yorgun olursa olsun, yorgunluğunu kitap okuyarak gidermeyi öğrenebilir. Büyüklerin kitap okuma alışkanlığı olmaması daha çok çocukluklarındaki kitap korkusundan doğuyor bence. Sınavların anımsatıcısı kitaplar. Kötü notların, üzüntülerin. Belki bu yüzden yıl sonlarında okul kitaplarını çöpte görüyoruz...
Okul kitaplarının, öğretimin nasıl daha verimli ve sevimli olacağı konusunda yazmak benim boyumu aşar. Bu elbette eğitimcilerin işi. Ama çocuklarımızın, özellikle yaz tatilinde çalışmak zorunda kalanların kitap okumayı sevmeleri gerekli. Bu onların yaşama sevincini ve düş güçlerini tazeleyecektir. Peki çocuklara kitap seçmek çok mu kolay sanki. Ders veren, asık yüzlü ya da mistik bir öğretiyi körükleyen kitaplar istemediğiniz kadar...
Ben geçenlerde elime geçen bir kitaptan söz edeceğim. Adı "Çocuklar İçin Şiirler". Durun yanlış yazdım: "Dokuz Yaşından Büyük Çocuklar İçin Şiirler". Bu bir antoloji. Türkçesiyle seçki ya da güldeste. Hazırlayan Günel Altıntaş. Bu kitaptaki şiirleri kendi çocukları üstünde test ettiğini söyleyen bir yazı var arka kapakta. Galiba kitabı o yüzden aldım. Kitabı açar açmaz bir fıkra şiirle karşılaştım: "Bir fıkra geliyor aklıma/ Hani buzlanma yüzünden/ attığı her adımda/ iki adım geri giden/ bundan dolayı da/ okula geç gelen/ çocuğun fıkrası.../' İyi de nasıl geldin okula o zaman'/ diye sorar öğretmen/' Çok kolay:Vazgeçtim okula gelmekten/ arkamı dönüp/ gerisin geri eve gitmeye çalıştım" Erich Fried adlı bir Avusturyalı ozanın bu şiir. Gabriela Mistral, Alain Bosquet, Philippe Soupault kitapta şiirleri olan yabancı ozanlar. Metin Eloğlu, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Nâzım Hikmet Türk ozanlar arasında hemen dikkati çekiyor. Okul kitaplarının Ziya Gökalp'ı da Behçet Kemal'i de Orhan Murat Arıburnu ile dengelendiğinden olacak hiç de aykırı gelmedi bana.
Günel Altıntaş'ın "Çocuklar İçin Şiirler"e yazdığı önsözdeki şu satırların hemen altını çizdim: "Ülkemizdeki ilköğretim okullarının ders kitaplarına, belirli günler ve haftalar adlı kitaplara ve hatta çocuk şiirleri antolojilerine bakılırsa, insan, söz gelişi 'Ben, bugün evinizin önünden geçerken annenizi gördüm' cümlesinin 'evinizin önünden geçerken/ annenizi gördüm bugün ben' şeklinde yazılarak çocuklara şiir diye yutturulmaya çalışıldığı izlenimine kapılabilir. Açıktır ki şiir değil, olsa olsa 'manzume' olur böyle bir söz. Bir de çocuklar için olunca, bol bol öğüt ve kahramanlık 'şiiri' dolduruyorlar kitaplara. Bu da soğumasına yol açıyor onların şiirden."
Şiirin insana katacağı düş ve anlatım gücü elbette önemli. O yüzden "Çocuklar İçin Şiirler"i yayımlayan Seçme Kitaplar'ın adresini not ediverin: Posta Kutusu 77, 34591 Bahçelievler/İstanbul - Tel: 0532 4822734 - eposta: "[email protected]".
Bu arada başka kitaplara da bakın çocuklar için. Yalnız kendi çocuğunuz değil söz konusu olan, tanıdığınız birinin çocuğu için de. Çocuklar gerçek kişilerle ilgili kitapları seviyorlar. Bence Kültür Çınarlarımız dizisine bir göz atın Evrensel Basım Yayın'ın. Öykülere, şiirlere. Bir de bakmışsınız yorgunluğunuz uçup gitmiş. Bir kitap da kendinize seçmişsiniz. Kötü mü olur?
www.evrensel.net