18 Haziran 1999 21:00

Ölümünün 10. yılında

Hasan İzzettin Dinamo

Paylaş
Ölümünün 10. yılında
Hasan İzzettin Dinamo
Hasan Hüseyin Yalvaç
Sanatın, şiirin, yaşamın gerçeklerinden gittikçe koparıldığı günümüzde, 40 Kuşağı'nın ve Hasan İzzettin Dinamo'nun değeri daha bir anlam kazanıyor.
Toplumdan kopmalar, fildişi kulelerine çekilmeler, bireysel sorunlarını toplumsal sorunların önüne çıkarmalar, dirençsizlik almış başını gidiyor. Anlamsızlığı sanat diye önümüze sürenler, kime hizmet ettiklerini, çok iyi biliyorlar. Bu bilincin sonucunda toplumcu-gerçekçilere saldırı başlıyor. Unutun onları diyorlar. Yazdıkları şiir değildir diyorlar. Ki bu demeler ne ilginçdir 'sol'dan yapılıyor. Evet, insanın mutlu geleceğine dönük her şeyi unutmamızı istiyorlar. Bir çürümedir etrafımızı habire saran. Ne yapmalıyız? Bu sorunun yanıtı, toplumsal düzeni insani bir kimliğe dönüştürmek için ne yapmamız gerekiyorsa, sanatı da o eylemin içine taşımaktır.
1909'da Ahanda'da başlayıp 1989'un 20 Haziran'ında İstanbul'da sona eren 80 yılı çok iyi incelersek, bu yaşamın nice acılarla dolu olmasına karşın sömürüye, haksızlığa karşı direncin Dinamo'da nasıl yaşadığını görürüz. Hapislik, kaçaklık, sürgün ve açlık, işsizlik bu yaşamın temelini oluşturmaktadır. Yazdıklarını yayınlayamamak, takma adlarla yazılar yazıp, başkalarının adına çeviriler yapmak, Hasan İzzettin Dinamo'nun yaşamından ana çizgilerdir. Yani tüm olumsuzluklara karşın ayakta kalmak.
Ne yapmalıyız diye sormuştuk; öncelikle örgütlenmeliyiz, siyasal kavgada sanatçı olarak yerimizi almalıyız. Aydınlığımız için bunca acı çeken güzel insanlarımızı sessizliğe bırakmamalıyız. Yapıtlarına sahip çıkarak, gençlerin onları tanımalarına çalışmalıyız. Bu güzel insanları yarınlara taşırken siyasal kimliklerini asla unutmamalıyız. Onların sağından solundan kopartılmış yaşamları bilin ki, emperyalizme hizmet eder son tahlilde. Onlar bulundukları safın şairi, yazarıdırlar, unutmayalım.
Evet sevgili Dinamo, Kutsal İsyan'ını, Kutsal Barış'a çevirmek için kavganı bıraktığın yerden sürdürüyoruz. Safımız senin safındır. Yani işçilerin, yoksul köylülerin, tüm haksızlığa uğrayanların yanı. Bizim şiirimiz anlamlıdır ve balyoz gibi iniyor inmesi gerekenlerin başına.
Merhaba güzel insanlar, merhaba Hasan İzzettin Dinamo.
ÖNCEKİ HABER

'Şiir Coğrafyası' fotoğrafları

SONRAKİ HABER

İngiltere'de bir tırda 1'i çocuk 39 kişinin cesedi bulundu

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa