12 Şubat 2015 06:08

Malatya’da İPAŞ-Anteks işçisine kız vermiyorlar

Biz Çalıklara ait İPAŞ ve Anateks’te çalışan işçileriz. Çalıklar, bizi her yıl iki üç ay çeşitli bahanelerle ücretsiz izne çıkarır. Genelde bu izin dönemi ağustostur. Bu ay Malat-ya’da iş bulmanın olanaksız olduğu bir zamandır.

Paylaş

İPAŞ-Anateks işçileri/MALATYA

Biz Çalıklara ait İPAŞ ve Anateks’te çalışan işçileriz. Çalıklar, bizi her yıl iki üç ay çeşitli bahanelerle ücretsiz izne çıkarır. Genelde bu izin dönemi ağustostur. Bu ay Malatya’da iş bulmanın olanaksız olduğu bir zamandır. Çünkü kayısıda çalışma dönemi bitmiş olur. Çalışma yerlerimizi sık sık değiştirirler, yeni çalışma yerlerimiz ise eski çalıştığımız yerle alakası olmayan yerlerdir. Bundan bir sene önce üç parmağını makinaya kaptıran bir arkadaşımız da daha önce bu bölümde çalışmamış bir arkadaşımızdı. Mahkemeye verdi ama hâlâ sonuçlanmadı. Fabrika yönetimi o arkadaşımıza sen bizi mahkemeye verme, sana ustalık vereceğiz’ dedi. Bu teklif ise yasal yolları kullanmaması içindi. Fabrikalarda denetleme olacağı zaman bize iş güvenliği ile ilgili kağıtlar imzalatıyorlar. Bunu sadece denetlemeye gelecekleri zaman yapıyorlar. 

Çalışma koşullarımıza gelince; bize köle muamelesi yapıp, resmen kölece çalıştırıyorlar. 3 yıl boyunca maske ve kulaklık vermeleri gerekirken tozun ve pisliğin içinde çalışıyoruz. Yemeklerde hamam böceği, sümüklü böcek ne derseniz var. Fabrikaya gittiğimiz servislerde ayakta gidiyoruz, çoğu bozuk. Yolda kalıyoruz, mazotu bitiyor. Engelli işçi arkadaşlarımıza da yapamayacakları işleri veriyorlar. Örneğin 150-200 kilo ağırlığın kaldırıldığı, prese verildiği bölümde yüzde 40 engelli arkadaşlarımız çalıştırılıyor. Özellikle son yönetim geldikten sonra işçiler üzerindeki baskı, aşağılama hat safhaya ulaştı. Lavaboya gittiğimizde bile gelip ‘Haydi çalışın çalışın’ diyerek bizi sıkıştırıyorlar. Maaşlarımız hep geç yatıyor. Aramızda 1.5 yıldan tutun 20 yıldır çalışan arkadaşlarımız var. Ama hiçbir zaman düzenli bir maaş alamadık. Kira, fatura, mutfak, çocuklarımızın giderlerini karşılayamıyoruz. Esnafın önünden geçemiyoruz. Genç arkadaşlarımız evlenmek istese ‘Çalıklarda çalışıyorum’ dese kızı vermiyorlar. Bankaya kredi çekmeye veya kredi kartı almaya gitsek vermiyorlar. Çünkü tüm Malat-ya biliyor ki İPAŞ-Anateks işçisi düzenli maaş alamaz. Ev kiralamakta bile zorlanıyoruz sırf Çalıkların fabrikasında çalışıyoruz diye. Böyle çalışan işçiler ne et alabilir ne gezmeye gidebilir ne de ev geçindirebilir.    

Promosyonlara yönetim el koydu, yönetimle görüşsek de alamadık. Eskiden mesai paralarını salıdan salıya alırdık. Artık fazla mesailerimizi bile 2-3 ay sonrasında alır olduk. Bundan sonra anladık ki nerede nasıl çalışırsak çalışalım artık birlik olmamız gerek. 
Öznur Çalık’a sormak lazım bizim bu halimizden haberi var, niye bir şey yapmıyor? Mecliste hiç bir şey söylemiyor. Zamanın Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan ‘Ben sizin hizmetkarınızım’ demişti. Hani hizmetkarlık nerede, halkına vatandaşına sahip çıkmak nerede? Biz onlara şimdiye kadar oy verdik; peki kendilerine oy veren işçilerin yanında mı, halkın, hakkın yanında mı? Yoksa işçiye zulüm eden, haksızlık yapan, hakkını yiyen patronların mı yanında? Bugün asgari ücret 949 lira. Ev kirası 400 lira, diğer 549 lira ile yakıtı mı, erzakı mı, faturayı mı, giyimi mi, çocuğun eğitim masraflarını mı karşılayalım? Asgari ücret en az 1800 lira olmalıdır. Milletvekilleri kendilerine dünya kadar zam yaparken, biz işçilere sefalet zammı reva görülüyor. Fabrikalarımızdaki müdürler 6 bin-7 bin lira maaş alırken ve maaşları günü gününe yatarken bizimki nerede? 
Bu memlekette işçiye işçi gözü ile bakılmıyor.

Reklam
ÖNCEKİ HABER

Bütün yollar taşerona çıkıyor

SONRAKİ HABER

Emek Partisi Yöneticisi Molla Ali Barsan, mezarı başında anıldı

Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa