diyor Ahmet Şık. “Sergide ve kitapta gördüğünüz ve tabii ki kısacık öykülerini okuduğunuz kişilerin tümü mayınlardan ya da olmadığı iddia edilen ancak 15 yıl süren ve halen sürdürülmeye çalışılan bir savaşın kurbanlarından küçücük bir kesit” diyen Şık şöyle konuşuyor, “Fotoğraflar rahatsız edici farkındayım. Ama rahatsız olun istedim. Kolu, bacağı, gözü olmayan çocukları; zaten hep yok sayılırken bir de bedenleri de yok edilen kadınları, zorunlu tutulan ancak vatani denilen bir görevden sonra yaşamına eksik devam etmek zorunda kalan askerleri ya da ‘birbirlerini öldürsünler’ mantığıyla hayata geçirilen bir mantığın uzantısı olan korucuları fotoğraflamak hiç kolay olmadı. Rahatsız oldum. Moralim bozuldu, kabuslar gördüm. Rahatsız olun, moraliniz bozulsun, kabuslar görün istedim. ‘Normal bir çocuk olmak isterdim’ diyen Mehmet’i de, bu projeye dahil olmak istemeyen ve kendince haklı nedenleri olan askerleri de dinlemenizi, anlamanızı istedim. Siz anlarsanız biz anlarsak, bir fotoğraf karesine sığmayacak kadar büyük bir sorunu birileri de anlamak zorunda kalır diye ümit ettim”